
เรื่องราวสู่ความร่ำรวยของเฮียหลิวก็ยิ่งกว่าฝันที่เป็นจริง เมื่อปี 1974 หลิวเฉียงตง เกิดที่ชนบทของเมืองซู่เชียน มณฑลเจียงซู ครอบครัวยากจนมาก ในวัยเด็ก ได้กินข้าวแค่สัปดาห์ละสองครั้ง และลิ้มรสเนื้อสัตว์แค่ปีละ 2 ครั้งเท่านั้น แต่เขาเป็นผู้นำของเด็ก ๆ ในชนบท นั่งบนหญ้ากล่าวคำสั่งต่อเพื่อน ๆ ของเขาบ่อย ๆ และเพื่อน ๆ ก็ทำตามคำสั่งของเขาด้วย แม้ว่ายังเป็นเด็ก ก็ได้แสดงความสามารถในการบริหารแล้ว ขณะเดียวกัน เขายังแสดงความสามารถทางธุรกิจเหมือนกัน เวลานั้น เด็กจะจับกุ้งในแม่น้ำ แล้วขายให้กับพ่อค้ากุ้ง เมื่อหลิวเฉียงตงในโรงเรียนประถมปีที่ 5 ก็เริ่มซื้อกุ้งจากเพื่อน ๆ แล้วเพิ่มราคา 0.01 หยวน ขายให้พ่อค้ากุ้ง เมื่อผู้ใหญ่เห็นความฉลาดของเขา ซึ่งตรุษจีน ผู้ใหญ่จะให้อั่งเปา(เป็นเงินของขวัญ นิยมมอบให้ในงานสำคัญของครอบครัว ในวันตรุษจีนผู้ที่มีอายุสูงกว่าหรือทำงานมีเงินเดือนแล้ว จะเป็นคนให้อั่งเป่าแก่เด็กหรือญาติที่ยังไม่ได้ทำงาน) เขาและน้องสาวของเขา ทุกปีเขาก็จะหลอกอั่งเปาน้องสาวมา ฉะนั้นทุกปี เมื่อผู้ใหญ่ให้อั่งเปาน้องสาว ก็ต้องเตือนว่า “ เก็บดี ๆ อย่าให้พี่ชายหลอกไป” แต่ไม่ถึง 3 วัน หลิวเฉียงตงก็จะสามารถหาวิธีเอาอั่งเปาน้องสาวมา
ตั้งแต่เข้าโรงเรียน หลิวเฉียงตงก็เป็นนักเรียนเก่ง ถึงโรงเรียนมัธยม ครูประจำชั้นของหลิวเฉียงตง เป็นครูที่มีอุดมคติและมีความทะเยอทะยานด้วย เขาอยากให้ลูกศิษย์ของเขาทุกคน ทำงานเป็นข้าราชการในอนาคต สร้างประโยชน์แก่ประชาชนของจีน ภายใต้กำลังใจของเขา เมื่อปี 1992 หลิวเฉียงตงยอมแพ้ภาควิชาฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยซิงหัว กลับสอบเข้าภาควิชาสังคมวิทยาของมหาวิทยาลัยเหรินหมินในที่สุด เพราะคิดว่า เรียนสังคมวิทยาจะได้ทำงานเป็นข้าราชการ
ดังนั้น เมื่อเขาอายุ 18 ปี ถือผ้าห่ม อ่างล้างหน้า ไข่ไก่ 76 ฟอง และเงินสด 500 หยวนที่คุณยายเย็บติดกับกางเกงใน มาปักกิ่ง มหาวิทยาลัยเหรินหมินอย่างตื่นเต้น แต่คืนแรก รุ่นพี่บอกเขาว่า หนึ่ง ภาควิชาสังคมวิทยาไม่เกี่ยวอะไรกับการเป็นข้าราชการ สอง อัตราการจ้างงานของภาควิชานี้ ถือเป็นรองบ๊วยในมหาวิทยาลัย จะชนะก็แค่ภาควิชาประชากร

ความฝันการเป็นข้าราชการสิ้นหวังแล้ว การหาเงินกลายเป็นงานด่วนของเขา เพราะเงินสด 500 หยวนที่หลิวเฉียงตงเอามาจากบ้าน ก็เป็นเงินที่ครอบครัวยืมมา เขารู้สึกว่า ถึงอายุ 18 ปีแล้ว ไม่ควรขอเงินจากพ่อแม่แล้ว ดังนั้นก็เริ่มทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงิน เขาทุ่มเทความพยายาม ทำงานหนักมาก เมื่อหอพักปิดไฟ เพื่อน ๆ คนอื่นหลับแล้ว เขายังทำงานที่ห้องน้ำหรือทางเดินของหอพัก เวลานั้นเขามีเงินเดือน 1,000-2,000 หยวน ขณะที่ค่าจ้างของคนงานธรรมดาในตอนนั้นมีแค่ 300 หยวนโดยเฉลี่ย
ไม่กลัวความลำบาก กลายเป็นประโยชน์เด่นที่สุดของหลิวเฉียงตง ในเวลาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย เขาได้ผ่านการแข่งขันผู้สมัครมากกว่าพันคน เข้าทำงานในบริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง หยัน เสี่ยวชิง ที่จ้างเขาเข้าไป ถูกเขาจ้างกลับมาเป็นรองประธานของบริษัทจิงตงในอีกหลายปีหลังจากนั้น
ปี 1997 ในเมืองเซินเจิ้นของประเทศจีน หลิวเฉียงตงทำงานเป็นพนักงานบริษัทต่างประเทศ เงินเดือน 4,000 หยวน ประมาณ 2 หมื่นบาท อยู่ในระดับค่อนข้างดีในเวลานั้น ถ้าตามปกติ คนอื่นอาจจะเดินตามไปเส้นทางของชีวิตเช่นนี้ต่อไป แต่หลิวเฉียงตงอยากทำธุรกิจโดยตลอด
ปี 1998 หลิวเฉียงตงเริ่มทำธุรกิจ เขาใช้เงิน 12,000 หยวนที่เขาเก็บเมื่อทำงานในบริษัท เช่าเคาน์เตอร์เล็ก ๆ แค่ 3 ตารางเมตรในจงกวนชน ปักกิ่งขายเครื่องบันทึกซีดี ร้านเล็ก ๆ ของเขาชื่อว่า “จิงตงมัลติมีเดีย ( Multimedia )” ตงก็มาจากชื่อของหลิวเฉียงตง จิงมาจากชื่อแฟนของเขา
เขามีหลักพื้นฐาน 2 ประการคือ หนึ่ง ไม่ขายของปลอม สอง ให้บริการดี เวลานั้นนักศึกษาที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังจีน มาเป็นพ่อค้าเร่ เป็นเรื่องที่น่าอับอาย เขาไม่กล้าที่จะบอกครอบครัว แค่พยายามด้วยตนเอง ด้วยการทำการค้าแบบซื่อสัตย์ ติดป้ายราคาตรงไปตรงมา เมื่อสิ้นปี ได้สร้างรายได้จำนวนมากประมาณ 300,000 หยวน ต่อมาไม่นาน ได้เปิดร้าน 12 แห่งในประเทศจีน
ตลอดจนปี 2003 โรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรงหรือที่รู้จักกันในชื่อโรคซาร์ส SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) เกิดขึ้นในประเทศจีน ทำให้ปักกิ่งกลายเป็นเมืองร้าง ผู้คนไม่กล้าออกไปไหน จนไม่มีใครออกมาซื้อของ ราคาสินค้าไอทีตกเร็ว จนสามสัปดาห์ หลิวเฉียงตงสูญเสียเงิน 8,000,000 หยวน เขากระวนกระวายมาก ภายใต้สถานการณ์ความสิ้นหวัง หลิวเฉียงตงกลับไปขายออนไลน์ ในอินเทอร์เน็ต และพบว่า ขายสินค้าออนไลน์สะดวกสบายจริง ๆ ค่าใช้จ่ายต่ำมาก แต่มีประสิทธิภาพสูง เขาตัดสินใจเปิดร้านค้ออนไลน์ เป็นจุดเริ่มต้นการทำอีคอมเมิร์ซ ( e-commerce) และเป็นจุดเริ่มต้นของอาณาจักร JD.com ในทุกวันนี้
หลังจากนั้น เรื่องราวของจิงตงก็เป็นเรื่องราวที่ทุกคนรู้จักกันดี หลิวเฉียงตงก็กลายเป็นมหาเศรษฐีชื่อดัง รวมทั้งมีภรรยาสวยที่ทำให้ผู้ชายทั้งประเทศจีนอิจฉามาก อีกเรื่องที่น่าสนใจของหลิวเฉียงตง ก็คือเขาให้คนจีนทุกคนรู้จักบ้านเกิดของเขา เมืองซู่เชียน ของมณฑลเจียงซู หลิวเฉียงตงรักบ้านเกิด ทำให้เขาได้รับการยกย่องจากชาวเน็ตอย่างกว้างขวาง เขาจะพาภรรยาและเงินสดกองใหญ่ ใส่ชุดสูท กลับไปยังบ้านเกิดของเขา ให้ผู้สูงอายุในหมู่บ้านคนละหมื่นหยวน หมู่บ้านติดกันมีคนมา เขาจะให้เงินเหมือนกัน เขาตั้ง Call Center ของจิงตงอยู่ในเมืองซู่เชียน เพื่อส่งเสริมการลงทุนและการพัฒนาของบ้านเกิด
Bo/Patt


