ปีนั้น หวัง เหลย อายุ 25 ปี เป็นผู้พิการไร้ขา แต่เขายืนหยัดตั้งเอวตรง และใช้ชีวิตอย่างสว่างไสว เขาว่าเราทุกคนควรถนอมวันเวลา เขาเองฝันว่าอยากจะเป็นหมอ จึงมุ่งมั่นศึกษาเต็มที่
ปัจจุบัน เขาอายุ 35 ปี ฝันกลายเป็นจริงแล้ว เขาว่าเมื่อได้สวมเสื้อคลุมสีขาว ก็ต้องปฏิบัติหน้าที่ให้ดีเป็น “แพทย์ผู้มีความเมตตา รักษาทุกชีวิตด้วยความรัก”
นพ.หวัง เหลย สูญเสียขาทั้งสองข้างเมื่อตอนอายุ 12 ขวบ จากอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งหนึ่งเมื่อปี 1998 จึงต้องนั่งอยู่บนวีลแชร์นับแต่นั้น แต่เขามุ่งมั่นเรียนต่อไป และสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์อันฮุยได้ดั่งหวังเมื่อปี 2007
เมื่อสำเร็จการศึกษาในปี 2012 เขากลับสู่อำเภอซุยซี มณฑลอันฮุย ซึ่งเป็นบ้านเกิด ทำงานเป็นแพทย์พยาธิวิทยา ปีเดียวกัน เขาได้ขาเทียมและ “ลุกขึ้นยืนได้” อีกครั้ง
นพ.หวัง เหลยทำงานเป็นเวลา 9 ปี และเป็นบุคลากรทางการแพทย์ที่สำคัญ เขาบอกว่าถึงแม้แพทย์พยาธิวิทยาไม่ได้อยู่ต่อหน้าผู้ป่วยก็ตาม แต่ก็เป็นกำลังสำคัญในการวินิจฉัยโรคผู้ป่วย ช่วยให้หาทางรักษาในขั้นต่อไปได้อย่างตรงจุด
เมื่อ 10 ปีก่อน นพ.หวัง เหลยเคยบอกว่า “ชีวิตคนเราก็เหมือนต้นไม้ต้นหนึ่ง ถึงแม้กิ่งก้านถูกตัดไปบางส่วน แต่ขอเพียงรากเหง้าของต้นไม้ยังมีอยู่ ต้นไม้ก็สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ สามารถแตกกิ่งใหม่และออกใบเป็นพุ่มได้”
ปัจจุบัน นพ.หวัง เหลยมีครอบครัวที่เปี่ยมสุข และใช้ชีวิตตามที่หวังไว้ตลอด 10 ปีมานี้
(YIM/LING/SUN)
ลิขสิทธิ์เป็นของ China Face
