.

成     语      故    事 นิทานสำนวนจีน      สมัยราชวงศ์ซาง ซึ่งเป็นราชวงศ์ลำดับที่ 2 ในประ- วัติศาสตร์ยุคต้นๆ ของจีนช่วงประมาณก่อนค.ศ.17 ศตวรรษถึงก่อนค.ศ.11 ศตวรรษ โจ้วหวางกษัตริย์องค์ สุดท้ายของราชวงศ์ซางทรงลุ่มหลงนางสนมชื่อต๋าจี พระ- องค์ทรงใช้ชีวิตอย่างสำราญ หากผู้ใดริอ่านคัดค้าน พระองค์ ก็จะได้รับโทษทัณฑ์สาหัส การปกครองเช่น นี้ทำให้ราษฎรยากจนข้นแค้นจนแทบจะไม่สามารถดำรง ชีวิตต่อไปได้ ภายใต้สถานการณ์ที่ราชวงศ์ซางตกอยู่ใน ภาวะคับขัน โจวหวู่หวาง เจ้าแห่งรัฐโจวจึงตัดสินพระ- ทัยยกทัพปราบทรราชย์โจ้วหวาง โดยนัดเจ้าผู้ครองรัฐ แว่นแคว้นน้อยใหญ่มารวมพลทำพิธีสัตยาบันที่เมือง เหมิงจิน หวู่หวาง ตรัสว่า “เหล่าทหารทั้งหลายจงฟังข้า คนดี เมื่อกระทำดี มักเกรงว่า เวลามีให้ทำดีน้อยเกินไป คนเลวเองเมื่อกระทำเลว ก็เกรงว่าจะมีเวลาให้ทำเลวน้อย ไปเช่นกัน บัดนี้โจ้วหวางแห่งราชสำนักซางลุ่มหลงสุรานารี ละทิ้งทศพิธราชธรรม เห็นขุนนางอำมาตย์เป็นคนต่ำช้า เห็นมิตรเป็นศัตรู ทำความชั่วไว้มากมายยังไม่คิดละอาย ใจ ราษฎรทั้งหลายทำได้แต่เพียงอ้อนวอนต่อฟ้า หวังว่า ตนจะไม่ต้องเข้าไปข้องแวะกับทรราชย์ผู้นี้ ในอดีตกษัตริย์ เจี๊ยะแห่งราชวงศ์เซี่ยเคยยิ่งใหญ่เกรียงไกร แต่เพราะทำ ให้บ้านเมืองตกต่ำจนถูกเฉิงทางซึ่งเป็นคนเผ่าซางปราบ- ปรามสุดท้ายต้องถูกเนรเทศ ราชวงศ์เซี่ยถูกโค่นล้ม แม้ เวลานี้ฝ่ายราชวงศ์ซางจะมีกำลังนับสิบล้าน แต่ทหารเหล่า นั้นไม่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ฝ่ายเราแม้มีเพียงสิบคน แต่ เมื่อเราร่วมแรงร่วมใจ ราษฎรย่อมอยู่ข้างเราเป็นแน่ เราจงร่วมใจปราบปรามมันเพื่อความสุขของไพร่ฟ้า จงนำ วีรกรรมของเฉิงทางมาเป็นแบบอย่าง สร้างวีรกรรมให้ยิ่ง ใหญ่เกรียงไกรเถิด”       กองทัพของหวู่หวางทรงแสนยานุภาพบุกโจมตีแบบ พายุบุแคม ในการรบที่มู่เหย่ กองทัพหวู่หวางรบชนะ กองทัพที่เข้มแข็งของราชวงศ์ซาง เป็นเหตุให้โจ้วหวาง ทรงอัตวินิบาตกรรมพระองค์เอง ราชวงศ์ซางจึงล่มสลาย นับแต่บัดนั้น 　 　　 　 　1 . 2