ท่านผู้ฟังคะ หายนะครั้งใหญ่จากแผ่นดินไหวรุนแรง 8 ริกเตอร์ที่เกิดขึ้นที่อำเภอเวิ่นชวนมณฑลซื่อชวนทางตะวันตกของจีนเมื่อวันที่ 12 ที่ผ่านมา ไม่เพียงแต่ได้คร่าชีวิตประชาชนจำนวนหลายหมื่นคน หากยังได้ทำลายจิตใจของประชาชนจำนวนมหาศาลอีกด้วย สังคมจีนกำลังให้ความสำคัญต่อการฟื้นฟูสภาพจิตใจของผู้ประสบภัยอย่างยิ่ง ในขณะนี้ มีอาสาสมัครและผู้เชี่ยวชาญด้านการเยียวยาทางจิตใจจากท้องที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศกว่า 500 คนเดินทางถึงมณฑลซื่อชวน และได้ประเดิมโครงการความช่วยเหลือเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจที่เขตประสบภัย แล้ว

ตั้งแต่วันที่15 เป็นต้นมา สถาบันวิจัยจิตวิทยาของวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์เฉิงตูได้จัดตั้งศูนย์ที่ปรึกษาทางจิตใจขึ้นที่อยู่ใกล้ๆ หอกีฬาจิ่วโจวซึ่งเป็นที่พักชั่วคราวของผู้ประสบภัยที่ใหญ่ที่สุดของเมืองจิ่นหยาง อาจารย์จากภาควิชาจิตวิทยา10 คนได้นำพานักเรียนชั้นสูงไปเยี่ยมเยือนผู้ประสบภัย และให้การเยียวยาทางจิตใจแก่ผู้ประสบภัยที่มีอาการโรคจิต

อาจารย์หวานเฟิ่งหมิงบอกผู้สื่อข่าวว่า สองสามวันมานี้ มีผู้ประสบภัยจำนวนหนึ่งเริ่มมีอาการโรคจิตแสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะเด็กกำพร้า การให้การเยียวยาทางจิตใจแก่ผู้ประสบภัยจะเป็นภาระหน้าที่สำคัญประการหนึ่งของการกู้ภัยในวันข้างหน้า

วันที่18 คณะให้ความช่วยเหลือทางจิตใจที่ประกอบด้วย 56 คนจากมณฑลกว่างตุงทางใต้ของจีนบินไปถึงมณฑลซื่อชวน เพื่อช่วยรักษาบาดแผลทางจิตใจและปลอบขวัญของผู้ประสบภัยให้ฟื้นคืนสู่ภาวะปกติเท่าที่จะเป็นไปได้

วันเดียวกัน มณฑลเฮยหลงเจียงมณฑลเหนือสุดของจีนก็ได้จัดตั้งทีมช่วยเหลือทางจิตใจเพื่อป้องกันแผ่นดินไหวและกู้ภัย ทีมนี้มีนักจิตวิทยา 29 คนซึ่งล้วนมาจากสถาบันอุดมศึกษา องค์การวิจัยวิทยาศาสตร์และโรงพยาบาลต่าง ๆ ของมณฑลเฮยหลงเจียง พวกเขาจะแบ่งเป็นหน่วยย่อยไปปฏิบัติหน้าที่การเยียวยาทางจิตใจที่เขตประสบแผ่นดินไหวของมณฑลซื่อชวน

เมื่อวันที่ 17 สหพันธ์สาธารณประโยชน์ที่ให้ความช่วยเหลือทางจิตใจเพื่อป้องกันแผ่นดินไหวและกู้ภัยแห่งมณฑลซื่อชวนจัดการอบรมอาสาสมัครเป็นครั้งแรกโดยมีหัวข้อว่า การฟื้นฟูสภาพจิตใจหลังพิบัตรภัย หน่วยเยียวยาทางจิตใจหน่วยแรกได้เดินทางถึงเมืองเต๋อหยางของมณฑลซื่อชวนเมื่อวันที่ 19 นี้

นาย จางข่าน ผู้อำนวยการสถาบันจิตวิทยาของสภาสังคมศาสตร์จีนกล่าวว่า เด็กและเยาวชนเป็นกลุ่มสำคัญที่จะได้รับการเยียวยาทางจิตใจ เพราะว่าพวกเขามีสามารถการเรียนรู้และความเข้าใจที่จำกัด เมื่อได้รับผลกระทบทางจิตใจ ถ้าจัดการไม่ดี อาจก่อให้เกิดเงื่อนทางจิตใจในทางลบ และเป็นอุปสรรค์ขัดขวางการเติบโตของเด็กเหล่านี้ในวันหลัง

นาง หวางซูหลาน นายกสมาคมจิตวิทยาของมณฑลส่านซีซึ่งติดกับซื่อชวนกล่าวว่า ถ้าสามารถให้การเยียวยาทางจิตใจแก่เด็กประสบภัยภายในเวลา 8 สัปดาห์หลังเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว จิตใจของเด็กจะได้รับการฟื้นคืนที่ดีภายในเวลาอันสั้น ถ้าไม่ได้รับการเยียวยาอย่างทันกาล พวกเขาอาจจะเกิดปัญหาทางจิตใจเช่นการซึมเศร้าเป็นต้น

เมื่อวันที่ 17 นี้ นักเรียนจากมณฑลซื่อชวนที่กำลังเรียนที่โรงเรียนหมิงหยวนในปักกิ่งกว่า20 คนได้รับการเยียวยาทางจิตใจที่เป็นกลุ่มจากนักจิตวิทยาของสถาบันจิตวิทยาของสภาวิทยาศาสตร์จีน นี่เป็นกิจกรรมที่เจาะจงต่อกลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์แผห่นดินไหวโดยเฉพาะ แต่ตอนเกิดเหตุ ผู้คนเหล่านี้ไม่ได้อยู่ที่สถานที่เกิดเหตุ เพื่อชี้นำให้สังคมเอาใจใส่เรื่องการให้ความช่วยเหลือทางจิตใจและสร้างสรรค์บ้านเรือนใหม่ทางจิตใจแก่ผู้ประสบภัย

แผ่นดินไหวรุนแรงทำให้เด็กอำเภอเวิ่นชวนจำนวนหนึ่งสูญเสียพ่อแม่ กลายเป็นเด็กกำพร้า และกำลังอดทนความโศกเศร้าเสียใจใหญ่ยิ่ง เพื่อปลอบขวัญและชวยบรรเทาทุกข์ทางจิตใจของเด็กกำพร้าเหล่านี้ นครโฉงชิ่งเปิดรับอาสา

สมัคร 60 คนไปช่วยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กกำพร้าที่เมืองเหมียนจู๋ของมณฑลซื่อชวนจากวันที่17 พฤษภาคมถึงวันที่ 2 มิถุนายน อาสาสมัครเหล่านี้แบ่งเป็นสามกลุ่มไปจัดคอร์สการเยียวยาทางจิตใจ แต่ละคอร์สเป็นเวลา 6 วัน

ผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องของสถานีกำกับดูแลสาธารณสุขแห่งมณฑลซานตุงเห็นว่า ผู้ประสบภัยทางจิตใจจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถแบ่งเป็น 5กลุ่มใหญ่ กลุ่มแรกคือ ผู้ประสบภัย ญาติพี่น้องของผู้เสียชีวิตและผู้ได้รับ

บาดเจ็บในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้ กลุ่มที่สองคือ บุคคลและญาติพี่น้องที่มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับกลุ่มแรก ซึ่งอาจมีอาการที่เศร้าโศกเสียใจหรือโทษตนอย่างหนัก ต้องการมีคนช่วยผ่อนคลายอาการเครียด กลุ่มที่สามคือ เจ้าหน้าที่และพนักงานที่เข้าร่วมการกู้ภัยหรือการค้นหาผู้ประสบภัย แต่ไม่ได้ปฏิบัติงานในสถานที่ ที่เกิดเหตุ เจ้าหน้าที่และอาสาสมัครที่เข้าร่วมการสร้างสรรค์ใหม่และการฟื้นฟูของเขตประสบภัย กลุ่มที่สี่คือ บุคคลที่อาศัยอยู่ในชุมชนที่ได้สนองวัสดุและความช่วยเหลือแก่เขตประสบภัย ตลอดจนองค์การที่มีความเป็นไปได้ต้องรับผิดชอบต่อพิบัตรภัย และกลุ่มที่ห้าคือ ปัจเจกชนที่ควบคุมจิตใจไม่ได้ในขณะที่เห็นภาพพิบัตรภัยใกล้ ๆ คนกลุ่มนี้มีความรู้สึกละเอียตอ่อน มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดอาการป่วยทางจิตใจ

ผู้เชี่ยวชาญให้คำแนะนำว่า ในขณะนี้ ควรให้การเยียวยาแก่กลุ่มแรกเป็นสำคัญ การประชาสัมพันธ์ลักษณะเยียวยาโดยทั่วไปควรครอบคลุมถึงทั้ง 5 กลุ่ม ควรผสมรวมการประเมินผล การเยียวยา ให้การศึกษาและประชาสัมพันธ์เข้าด้วย พยายามให้เขตประสบภัยมีการพยากรณ์และการกำกับดูแลทางจิตใจ

ออกวิธีการแก้ไขและการเตือนภัยเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ทางจิตใจด่วนที่เกิดขึ้นจในชุมชนให้แก่ฝ่ายจัดการกู้ภัย เพื่อให้ชุมชนที่ประสบภัยมีเครือข่ายสนับสนุนให้มีการเยียวยาทางจิตใจ