"ชอบอาหารไทย รสชาติอาหารไทยมีลักษณะพิเศษและเป็นความทรงจำอันดีงามที่ลบเลือนไม่ได้ อาหารไทยนอกจากอร่อยแล้ว ยังชวนให้เราคิดถึงด้วย ไม่ว่าอยู่เมืองไทยหรือกลับจีน ผมคิดถึงอาหารไทยเสมอ หากนานๆ หลายวันไม่ได้กิน ก็คิดถึง แต่อาหารอื่น อาจจะอร่อย แต่ไม่ค่อยคิดถึง ส่วนต้มยำกุ้งหรืออาหารไทยอีกหลายอย่าง คิดถึงแล้ว ต้องไปกินที่ร้านอาหารไทยให้ได้"

นอกจากอาหารไทยแล้ว นายฉิน อวี้เซิน ยังชื่นชมประชาชนไทยมีน้ำใจและมีจิตสำนึกให้บริการอย่างดี ทำให้ชีวิตในเมืองไทยสะดวกสบาย อบอุ่นเหมือนอยู่ในบ้านของตนเอง เขาระบุว่า ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ประเทศจีนได้พัฒนาอย่างรวดเร็จ มีความก้าวหน้าในทุกๆ ด้าน ขณะเดียวกัน ประเทศไทยก็มีการพัฒนาเหมือนกัน โดยเฉพาะปัญหารถติดได้ปรับปรุงดีขึ้นกว่าเดิม

"รู้สึกว่าปัญหาจราจรในกรุงเทพฯได้รับการปรับปรุงดีขึ้นกว่าทศวรรษ 1980 เพราะสร้างทางด่วนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ก่อน ไปเข้าร่วมกิจกรรมที่บริเวณสนามหลวง อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิหรือเขตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มักจะต้องเผื่อเวลารถติดสองชั่วโมง แต่ขณะนี้ ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว "

เนื่องจากต้องทำงานประจำประเทศไทยต่อเนื่องกันหลายปี ฉิน อวี้เซินไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับพ่อแม่ แม้ว่า ปีหลังๆ นี้ โทรศัพท์กลับบ้านสะดวกมาก เขาจึงมักโทรฯกลับถามทุกข์สุขทุกสัปดาห์ แต่เขายังรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณของพ่อแม่

"ทำงานที่ประเทศไทยเกือบ 20 ปี ไม่ได้ให้เวลากับพ่อแม่ ไม่ได้ดูแลท่านทั้งสองเลย รู้สึกเป็นหนี้บุญคุณสองท่านมาก ปี 1987 คุณแม่เสียชีวิต ผมไม่ทันกลับประเทศ รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง ปีที่แล้ว ผมสำเร็จภาระหน้าที่ในเมืองไทย จึงรีบเดินทางกลับบ้านเกิดไปเยี่ยมคุณพ่อในทันที แต่พอผมกลับมาปักกิ่งได้เพียง 7 วัน คุณพ่อก็เสียชีวิตไปอย่างสงบด้วยอายุ 91 ปี ผมโทษตัวเองว่า หากยังอยู่เมืองไทยต่อ คุณพ่อก็คงจะยังรอผมอยู่ และอาจจะมีอายุยืนต่อไป"