การมายังอู่เต้าโขว่นั้นก็เช่นเดิมครับท่านผู้ฟัง เพราะที่แห่งนี้มีสถานีรถไฟมาถึง แต่อาจจะแปลกตาหน่อย เพราะสถานีแห่งนี้ไม่ได้อยู่ใต้ดิน หากแต่ยกระดับอยู่เหนือถนน แปลงร่างเป็นรถไฟลอยฟ้า เพราะตั้งแต่สถานีซีจี้เหมินของรถไฟใต้ดินสายที่ 2 เมื่อท่านเปลี่ยนมานั่งสายที่ 13 ที่มุ่งขึ้นเหนือมายังอู่เต้าโขว่แห่งนี้ รถไฟจะวิ่งอยู่บนรางยกระดับไปตลอด อาจจะเป็นเพราะเส้นทางสายนี้ไม่ได้ผ่านไปในเขตเมือง เพราะสร้างคู่ไปกับทางรถไฟปกติสำหรับเดินทางไปยังภาคเหนือของประเทศจีน

ซึ่งประเทศไทยเราก็มีโครงการที่จะแปลงเสาอัปยศโฮปเวลล์ เป็นฐานสำหรับรถไฟฟ้าออกไปยังชานเมืองแถวรังสิตในลักษณะคู่ขนานไปบนอากาศกับรถไฟสายเหนือเช่นนี้เหมือนกัน แต่คงต้องรอกันอีกสักหลายอึดใจหน่อยเท่านั้นเองนะครับ

            ร้องเพลง ของคู่วัยรุ่น                เหมือนอยู่ปักกิ่งไหม

พอลงรถไฟมาก็จะพบแผงขายของแบกะดินให้เลือกซื้อแบบสบายมือ เพราะราคาไม่แพง แถมต่อราคาได้ สินค้าส่วนใหญ่ก็เป็นเครื่องประดับสำหรับผู้หญิง หนังสือ ผลไม้ ซิมโทรศัพท์ ไม่ต่างจากแผงริมถนนหน้าเมเจอร์รัชดาเลย ให้บรรยากาศที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาส่วนใหญ่ยังอยู่ในวัยรุ่น และมีชาวต่างชาติปะปนอยู่บนฟุตปาธตลอดเวลา ซึ่งน่าจะหลากหลายเชื้อชาติมาก เพราะสังเกตจากโครงหน้า สีผิว สีผม และสีตาแล้ว ล้วนแปลกตาไปหมด และจะเป็นคนชาติที่ไม่เคยไปปรากฏให้เห็นในประเทศไทยเลยด้วยซ้ำ

เมื่อเดินฝ่าสัญญาณไฟแดงแบบเข้าเมืองตาลิ่วมาไม่นานก็มาถึงร้านกาแฟชื่อ Tour de jour ซึ่งแปลจากฝรั่งเศสเป็นไทยก็ได้ว่า "ทุกๆ คน" ร้านแห่งนี้ทำเลดีมาก เพราะตั้งอยู่หัวมุมถนน และไม่ไกลจากสถานีรถไฟเลย

ที่นี่คือที่เรานัดพบคุณหลิน ซึ่งเมื่อเราเดินไปถึงนั้น เธอก็ดื่มโกโก้ร้อนอึกสุดท้ายหมดพอดี ออกมาสมทบที่หน้าร้าน แล้วตั้งหน้าตั้งตาพาผมเดินไปตามถนนเส้นต่างๆ และแนะนำอย่างละเอียดราวกับไกด์มืออาชีพ เมื่อสอบถามจึงรู้ว่า คุณจินดาพร ได้บอกกับเธอว่า ผมจะมาเก็บข้อมูลเพื่อเขียนรายการท่องเที่ยวกรุงปักกิ่ง เธอก็เลยไม่ฟังอีร้าค่าอีรมพาผมเดินชมแบบตั้งตัวไม่ติด เพราะตอนแรกคิดว่าจะนั่งจิบกาแฟเอาบรรยากาศเสียหน่อย เพราะร้านตกแต่งน่ารักทีเดียว

แต่เมื่อการณ์เป็นไปเช่นนี้ ผมในฐานะแขก (ที่ไม่ใช่อาบัง) ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย จะไปขัดอัธยาศัยของคนที่ปรารถนาดีกับเราได้อย่างไร

            อัพเดตเกาหลีแฟชั่น                 ศูนย์รวมสินค้าเกาหลี