นอกจากนี้ การบูรณะทางหลวง ก็เป็นงานสำคัญส่วนหนึ่ง แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ทำให้เกิดดินถล่มอย่างร้ายแรง ทำให้สิ่งปลูกสร้างขั้นพื้นฐานของการคมนาคมเสฉวนเสียหายอย่างมาก นายเซียน โสง รองอธิบดีกรมคมนาคมมณฑลเสฉวนกล่าวว่า ปัจจุบัน โครงการฟื้นฟูการคมนาคมหลังภัยพิบัติดำเนินไปได้ด้วยดี โครงการฟื้นฟูทางด่วนสร้างแล้วเสร็จไปแล้ว 4 โครงการ ทางหลวงสำคัญ 84 สายได้เริ่มก่อสร้างแล้ว 82 สาย เขากล่าวว่า

"เราได้รับความช่วยเหลือจากกองทุนการคลัง กว่า 3 หมื่นล้านหยวน จึงสามารถฟื้นฟูสิ่งก่อสร้างขั้นพื้นฐานของทางหลวงได้อย่างทั่วด้าน ซึ่งต้องเพิ่มมาตรฐานให้สูงขึ้นด้วย เพิ่งเพิ่มขีดความสามารถในการรับมือกับภัยพิบัติให้สูงขึ้น และยกระดับการบริการให้สูงขึ้น เพื่อช่วยฟื้นฟู พัฒนาสังคมและเศรษฐกิจของเขตประสบภัยให้สำเร็จในเร็ววัน"

คาดว่า งานบูรณะฟื้นฟูสาธารณูปโภคในด้านรักษาพยาบาลจะเสร็จสิ้นภายใน 2 ปี

นอกจากนี้ ระหว่างการบูรณะฟื้นฟู ผู้คนไม่เพียงแต่ต้องการความเร็ว ยังได้กำหนดคุณภาพของงานวางแผนและงานก่อสร้างอย่างสูง

ที่ศูนย์สวัสดิการของเมืองสือฟาง นายหวาง เวิน เว่ย หัวหน้าวิศวกรโครงการช่วยเหลือบูรณะฟื้นฟูสือฟาง-ปักกิ่งบอกว่า ทีมงานก่อสร้างศูนย์สวัสดิการมีคนงานกว่า 200 คน ครึ่งหนึ่งเคยร่วมการสร้างโครงการโอลิมปิกที่กรุงปักกิ่ง พวกเขารับประกันว่า คุณภาพการสร้างศูนย์สวัสดิการจะไม่ต่ำกว่าสนามกิฬาโอลิมปิกที่กรุงปักกิ่ง เขากล่าวว่า

"สำหรับคุณภาพ เราควบคุมตั้งแต่สั่งซื้อวัสดุก่อสร้าง ทุกส่วนต้องมีใบรับรองมาตรฐาน ซื้อมาแล้วเรายังจะตรวจสอบอีกครั้ง เมื่อได้มาตรฐานแล้วค่อยใช้งาน ระหว่างการใช้งาน เรายังมีขั้นตอนการควบคุม ถ้าการก่อสร้างไม่เป็นมาตรฐาน ก็ไม่เข้าสู่ขั้นตอนต่อไป หลังจากเสร็จสิ้นแล้ว เราจะตรวจสอบคุณภาพของงานที่สำเร็จแล้วอีกครั้ง"

จริงๆ แล้ว การบูรณะฟื้นฟูมณฑลเสฉวนไม่เพียงแต่ต้องการฟื้นฟูสิ่งก่อสร้างที่เสียหายระหว่างแผ่นดินไหว หากยังต้องรักษาจิตใจที่บอบซ้ำเจ็บปวดจากการสูญเสีย วงการต่างๆของสังคมได้ช่วยเหลือให้ผู้ที่ประสบภัยพ้นจากเงามืดในหัวใจ สร้างความมั่นใจขึ้นมาอีกครั้ง

(เสียงอังกฤษ)

เด็กหญิงที่กำลังแนะนำตัวเองด้วยภาษาอังกฤษชื่อชิง ฟาง หรุ่ย เป็นนักเรียนของโรงเรียนกวางย่า เมืองตูเจียงเยี่ยน มณฑลเสฉวน ก่อนแผ่นดินไหวไม่กี่ชั่วโมง พ่อแม่ของเธอขับรถมาเยี่ยมที่โรงเรียน แต่ไม่มีใครรู้ว่า การเจอกันครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายของครอบครัวนี้ เด็กกำพร้าเช่นเดียวกับเด็กหญิงชิง ฟาง หรุ่ย มี 650 คน พ่อแม่ของพวกเขาเสียชีวิตจากแผ่นดินไหว ทำให้อนาคตของพวกเขามืดมนไปหมด หลังจากนั้น เด็กหญิงชิง ฟาง หรุ่ยเงียบมาก