คุณพ่อเซียวยังสรุปข้อต่างๆ ดังกล่าวว่าเป็นวิธีการตีลูกแบบถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์ และเผยว่า ลูกๆ ไม่ใช่ไม่เคยต่อต้าน แต่ไม่เคยสำเร็จ ลูกชายคนโตเคยเถียงว่า ยุคนี้เป็นยุคประชาธิปไตย(หมินจู่) ถูกคุณพ่อแย้งว่า "เธอคือหมิน ฉันคือจู่(เจ้า) นี่ก็คือหมินจู่" หลายคนหาว่าครอบครัวของเขาปกครองด้วยความคิดศักดินาที่ล้าสมัย แต่ก็ถูกเขาโต้ว่า ระเบียบวินัยที่ชาวจีนสืบทอดกันมาเป็นพันๆ ปีไม่ควรถูกทอดทิ้ง ควรเรียกร้องให้วิธีเลี้ยงลูกแบบสังคมศักดินาหวนกลับมาอีกครั้ง เด็กที่เติบโตในจีน ต้องสอนด้วยวิธีแบบจีนโบราณ

ปี 1964 เซียว ไป่โย่วเกิดที่เมืองกว่างโจว แม่ของเขาไม่เคยเรียนหนังสือ แต่ยึดถือหลักการสั่งสอนลูกที่ว่า หากลูกไม่ขยันเรียนหนังสือ ต้องตี ตั้งแต่เข้าโรงเรียนประถมจนถึงจบมัธยม เซียน ไป่โย่วเติบโตท่ามกลางการตีจากแม่ และกฎตีลูกของแม่ยิ่งน่ากลัวกว่า เช่น ได้คะแนนสอบไม่เต็มหน่วย ขาด 1 คะแนนตี 10 ครั้ง ถูกครูลงโทษด้วยการสั่งให้อยู่โรงเรียนต่อไม่ให้กลับบ้าน อยู่ต่อ 1 นาที ตี 1 ครั้ง กลับบ้านเกินเวลาที่กำหนดไว้ สาย 1 นาทีตี 1 ครั้ง ต่อยตีกับเพื่อน ไม่ว่าถูกหรือผิด ตี 20 ครั้ง โกหก ตีปากจนเลือดออก ...... วันที่ถูกตี ไม่ให้กินข้าว ไม่ว่าตีหนักยังไง ห้ามร้องไห้ เวลาจะถูกตี ต้องหยิบไม้ตียื่นให้แม่ก่อน และขีดขอบกลมบนพื้นยืนอยู่ข้างใน ขณะถูกตีห้ามขยับล้ำเส้น

ด้วยการสั่งสอนอย่างเข้มงวด เซียว ไป่โย่วกลายเป็นลูกกตัญญูและเด็กที่เรียนเก่ง สอบเข้ามหาวิทยาลัยจี่หนาน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ด้วยคะแนนสอบที่เป็นอันดับที่ 8 ของมณฑลกว่างตุง หลังจบมหาวิทยาลัย เข้าทำงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งของกว่างตุง ต่อมาทำธุรกิจส่วนตัวและประสบความสำเร็จ แม้ถูกคุณแม่ตีตั้งแต่เล็กจนโต แต่เขามีความกตัญญูต่อคุณแม่อย่างมาก เพราะเขาคิดว่า ตีลูกเพราะรักลูก คุณแม่ชอบกินอะไร เขาก็จะพยายามหาซื้อให้ หลังจากมีลูกแล้ว เขาตั้งใจเลี้ยงลูกด้วยวิธีที่คุณแม่เคยใช้กับตัวเอง ภรรยาของเขาเป็นชาวฮ่องกง ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน ลูกชาย 1 คน และลูกสาว 3 คน เขาฝากความหวังและความใฝ่ฝันทั้งหมดไว้กับลูกทั้ง 4

บ้านตระกูลเซียนตั้งระเบียบวินัยให้กับลูกๆ ว่า ห้ามดื่มโค้กและเปิดแอร์ ก่อนเปิดตู้เย็นหยิบของกินต้องขออนุญาตก่อน ไม่มีสิทธิ์ซื้อของโดยไม่ได้รับอนุญาต อั่งเปาที่ได้รับในช่วงตรุษจีนต้องมอบให้พ่อแม่......