
หอเยี่ยว์หยัง
หอเยี่ยว์หยัง
แรกสร้างในสมัยสามก๊ก (ค.ศ. 215) ในดินแดนของก๊กอู๋ ภายใต้การนำของซุนกวน ได้สร้างหอนี้ขึ้นเพื่อใช้เป็นหอสังเกตการณ์ป้องกันการโจมตีของกวนอูจากเมืองจิงโจว (เมืองเกงจิ๋ว) ก๊กสู มีชื่อว่า "หอส่องทัพ" สมัยจิ้นตะวันตกได้ชื่อว่าเป็น "หอเมืองปาหลิง" เมื่อถึงสมัยถัง ภายหลังงานประพันธ์ของหลี่ไป๋เป็นที่แพร่หลายก็รู้จักกันในนาม "หอเยี่ยว์หยัง" จัดเป็นหอโบราณที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในสามหอแห่งแดนเจียงหนาน
หอเยี่ยว์หยังเป็นสถานที่ชมธรรมชาติยอดนิยมของบรรดาปราชญ์กวีมีชื่อในสมัยถัง อาทิ ตู้ผู่ หานอี้ว์ ไป๋จีว์อี้ หลี่ซังอิ่น เป็นต้น เมื่อถึงปี 1045 ขุนนางเถิงจื่อจิงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือได้ทำการซ่อมสร้างครั้งใหญ่ และขอให้ฟ่านจงเยียนที่เป็นปราชญ์และนักปกครองแห่งยุคได้เขียน "บันทึกหอเยี่ยว์หยัง" เอาไว้ ชื่อเสียงของหอเยี่ยว์หยังจึงขจรขจายเป็นที่รู้จักกันทั่วไป

เมื่อกล่าวถึง "บันทึกหอเยี่ยว์หยัง" ที่ชั้นที่หนึ่งและสองของหอเยี่ยว์หยัง ยังประดับด้วยบทกวีดังกล่าวที่สลักบนไม้จันทน์ ด้วยข้อความและลายมือที่เหมือนกันราวฝาแฝด แต่ชิ้นหนึ่งจัดทำขึ้นในราวศตวรรษที่ 18 อีกชิ้นหนึ่งจัดทำขึ้นในศตวรรษที่ 19 กล่าวกันว่าชิ้นหนึ่งเป็นลายมือของจางเจ้า ปราชญ์ราชเลขาฯ สมัยจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ภายหลังมีขุนนางท้องถิ่นคนหนึ่งต้องการแสดงความสามารถเชิงอักษรของตน จึงเลียนแบบลายมือของจางเจ้า จัดทำ "บันทึกหอเยี่ยว์หยัง" ขึ้น แต่นายช่างที่แกะสลักงานชิ้นนี้ไม่พอใจการกระทำของขุนนางนั้น จึงแกะสลักอักษรตัวหนึ่งให้ผอมบางเป็นพิเศษ เพื่อให้สามารถแยกจากต้นฉบับได้ ขุนนางนั้นได้ปลดผลงานของจางเจ้าลงมา เปลี่ยนเป็นผลงานของตนเอง จากนั้นนำใส่เรือเพื่อขนย้ายไปที่อื่น แต่เรือก็มาล่มจมลงเสียก่อน ขุนนางที่ไปกับเรือจมน้ำเสียชีวิต ผลงานของจางเจ้าถูกงมขึ้นมาจากก้นทะเลสาบต้งถิง และถูกนำกลับมาประดับไว้ที่หอเยี่ยว์หยังอีกครั้ง ดังนั้นหอแห่งนี้จึงประดับด้วยผลงานแกะสลักที่เหมือนกันสองชิ้น
ปัจจุบัน หอเยี่ยว์หยังถือเป็นสถาปัตยกรรมเพียงหนึ่งเดียวในสามหอแดนเจียงหนานที่ยังมีโครงสร้างเป็นไม้ตามแบบสถาปัตยกรรมแบบเก่า (หลังการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยชิงแล้วร้อยกว่าปีที่ผ่านมา ผ่านศึกสงครามหลายครั้งแต่ไม่เสียหาย) บูรณะครั้งหลังสุดในปี 1984 แม้ว่าหอมีความสูงเพียงสามชั้น มีขนาดเล็กกว่าหอเถิงหวังและหอกระเรียนเหลือง แต่ถือได้ว่าเป็นหอที่ยังคงรักษาสภาพบรรยากาศแบบเก่าเอาไว้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด
ที่ตั้ง ริมฝั่งทะเลสาบต้งถิง* เมืองเยี่ยว์หยัง มณฑลหูหนัน

*ทะเลสาบต้งถิงหู เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่เป็นที่สองในประเทศจีน (เดิมมีขนาด 6,000 ตร.กม. เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุด ภายหลังเนื่องจากนโยบายขยายพื้นที่เพาะปลูกของภาครัฐ อีกทั้งการสะสมของตะกอนดิน เมื่อถึงปี 1986 พื้นที่ทะเลสาบหดเล็กลงเหลือเพียง 2,625 ตร.กม. เป็นรองจากทะเลสาบพานหยังในมณฑลเจียงซีซึ่งมีขนาด 3,914 ตร.กม.)


















