ช่วงเดือนมิถุนายนถึงกันยายนถือเป็นช่วงไฮซีซั่นการท่องเที่ยวของเขตมองโกเลียใน และเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผู้ประสงค์จะหนีคลื่นความร้อน เพราะว่า มองโกเลียในอยู่ทางเหนือมีอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ระดับ -1~10 องศาเซลเซียส และมีผืนทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา วันนี้จะพาท่านไปสัมผัสกับความชุ่มฉ่ำและความงดงามที่เมืองฉื้อเฟิง เขตมองโกเลียใน

ทิวทัศน์แสนงามในเมืองฉื้อเฟิง
เมืองฉื้อเฟิง
เมืองฉื้อเฟิงอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตมองโกเลียใน มีดินแดนติดกับมณฑลเหอเป่ยและเหลียวหนิง มีพื้นที่ทั้งหมด 90,000 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 4 ของมองโกเลียใน มีจำนวนประชากร 4,600,000 คน ซึ่งถือว่ามีประชากรเบาบางมาก
เมืองฉื้อเฟิงกับพื้นที่บริเวณโดยรอบมีประวัติศาสตร์มาอันยาวนานกว่า 10,000 ปี ในสมัยโบราณเคยเป็นแหล่งอาศัยของหลากหลายชนเผ่า เช่น ชนเผ่าซาง ชนเผ่าตงหู ชนเผ่าอูหวน ชนเผ่าเสี่ยนเปย ชนเผ่าชี่ตัน และชนเผ่ามองโกล
อาหารการกินของเมืองฉื้อเฟิงถืออาหารมองโกลเป็นหลัก เช่น เนย ผลิตภัณฑ์นมธรรมชาติ เนื้อวัว เนื้อแพะ เนื้อกวาง นอกจากนี้ ยังมีอาหารพื้นเมือง เช่น เห็ด อัลมอนด์ป่า เป็นต้น ส่วนเนื้อวัวแห้งเป็นของกินที่ได้รับความนิยมจากผู้คนจำนวนมาก
ของฝากของที่ระลึกจากเมืองฉื้อเฟิงยังมีอีกมากมาย เช่น มีดมองโกล และคริสตัล มีดมองโกลเป็นศิลปะหัตถกรรมของชาวมองโกล นอกจากเป็นเครื่องมือล้มแพะและหั่นเนื้อแล้ว ยังจัดเป็นเครื่องประดับของชายชาตรีด้วย หากผู้ชายใดไม่พกมีด ก็จะถูกผู้หญิงดูถูก งานฝีมือที่ถนัดที่สุดสำหรับช่างมองโกลคือ การทำมีด ส่วนคริสตัล ตามความเชื่อของชาวท้องถิ่น มีสรรพคุณในการบำรุงสุขภาพและเสริมความงาม และเป็นเครื่องรางนำโชคด้วย

มุมหนึ่งในทะเลสาบทรายอี้ว์หลง
ทะเลสาบทรายอี้ว์หลง หรือ ทะเลสาบทรายมังกรหยก
ทะเลสาบทรายอี้ว์หลงตั้งอยู่อำเภอเวิงหนิวเท่อ เมืองฉื้อเฟิง ห่างจากเมืองฉื้อเฟิงประมาณ 100 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ประมาณ 2 ชั่วโมง แหล่งท่องเที่ยวนี้เป็นทะเลทรายที่ประกอบด้วย พื้นที่ที่เป็นทราย ต้นสนโบราณ หินรูปร่างแปลกๆ ภูเขาพิสดาร พื้นที่ชุ่มน้ำ ทุ่งหญ้า และทะเลสาบ
ความเป็นมาของชื่อ "ทะเลสาบทรายอี้ว์หลง" มาจากนิทานพื้นบ้านที่เล่ากันว่า เมื่อ 4,000-5,000 ปีก่อน ท้องถิ่นนี้ไม่มีทะเลสาบ มีแต่พายุทรายและภัยแล้ง น้ำในแม่น้ำก็แห้งขอด ผืนดินแตกเป็นลายเตา หญ้าไม่ขึ้นสักต้น วันหนึ่ง พระธิดา 2 องค์ของอี้ว์หวงต้าตี้ หรือ เง็กเซียนฮ่องเต้ จักรพรรดิหยก เสด็จผ่านที่นี่ เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ พระธิดาแสนงาม 2 องค์จึงจุติลงมาในแดนมนุษย์ นำพาผู้คนในท้องถิ่นต่อสู้กับปีศาจแห่งความแห้งแล้งและพายุทราย ทำให้ภูเขาเขียวขึ้น และมีน้ำมากขึ้น ผู้เฒ่าผู้แก่ในท้องถิ่นเล่าต่อว่า ทะเลสาบฉีกาน กับ ทะเลสาบปู้รึตุนอี้ว์หลง ก็เนรมิตจากพระธิดาคู่นี้ ผู้คนเรียกสองทะเลสาบนี้ว่า "ทะเลสาบธิดามังกร" พอถึงวันเพ็ญเดือน 8 ของทุกปี มีคนเห็นธิดาสวยคู่นี้อยู่ริมทะเลสาบ และได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะเพราะพริ้งของพระธิดาทั้งสองพระองค์
ที่ทะเลสาบทรายอี้ว์หลงมีประติมากรรมชื่อว่า "มังกรอันดับที่ 1 ของจีน" ทั้งนี้เนื่องจากมีการขุดพบเครื่องหยกที่มีรูปมังกรในอำเภอเวิงหนิวเท่อเมื่อปี 1971 เครื่องหยกดังกล่าวเป็นสีเขียวหมึก ความยาว 26 เซนติเมตร เป็นรูปเหมือนตัวอักษร "ซี" ของภาษาอังกฤษ ขณะที่ตัวมังกรคล้ายกับตัวอักษร "หลง" หรือ เล้ง มังกร ในภาษาจีน มังกรหยกตัวนี้เป็นโบราณวัตถุของยุคหินใหม่ มีประวัติกว่า 5,000 ปี เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมภูเขาหงซาน หรือ วัฒนธรรมภูเขาแดง ผู้เชี่ยวชาญเห็นว่า มังกรหยกตัวนี้เป็นมังกรที่คล้ายมังกรมากที่สุดเท่าที่เคยพบมา

เครื่องหยกรูปมังกร วัฒนธรรมภูเขาหงซาน
(YING/LING)


















