เมืองฝูโจว มีอีกชื่อหนึ่งเรียกว่า "หรง" (榕 แปลว่าต้นไทร) อยู่ทางตะวันออกของมณฑลฝูเจี้ยน(ฮกเกี้ยน) เป็นเมืองเอกของมณฑลฝูเจี้ยน สร้างเมืองขึ้นเมื่อ 202 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตลอดจนการเงินของเขตเศรษฐกิจฝั่งตะวันตกของช่องแคบไต้หวัน ได้ฉายานามว่าเป็น แหล่งกำเนิดทหารเรือยุคใกล้ของจีน เมืองสะอาดแห่งชาติ เมืองป่าไม้แห่งชาติ เมืองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ เป็นต้น

เมืองฝูโจวมีพื้นที่ไม่กว้างใหญ่นักประมาณ 12,000 ตารางกิโลเมตร มีประชากรกว่า 7 ล้านคน ไม่เหมือนนครใหญ่อื่นๆ ที่มีประชากรกว่า 10 ล้านคน และยามกลางคืนก็จะมีรถยนต์แล่นไปมาบนถนนไม่ขาดสาย รวมถึงผู้คนก็ยังสัญจรไปมากันคึกคักมาก แต่ในเมืองฝูโจว ประมาณ 1 ทุ่มไปแล้ว รถประจำทาง รถส่วนตัว แม้รถแท๊กซี่ก็จะค่อยๆ ลดน้อยลง พอ 2 ทุ่มการจะออกไปข้างนอกโดยสารรถประจำทาง หรือแม้แต่เรียกแท๊กซี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว คนท้องถิ่นว่า อยู่ในเมืองเล็ก พอรับประทานอาหารค่ำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจกรรมอะไรน่าทำข้างนอก มักเลือกอยู่บ้านดูทีวีและจะเข้านอนก่อน 5 ทุ่ม ทำให้คนที่มาจากนครใหญ่ เช่นกรุงปักกิ่งรู้สึกว่า เมืองฝูโจวเงียบเกินไป ไม่สนุก ไม่ชินกับบรรยากาศสงบเงียบอย่างนั้น

อุณหภูมิของฝูโจวเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 20-25 องศาเซลเซียส ช่วงหน้าร้อนจะสูงถึง 37 - 41 องศา แต่หน้าหนาวคือเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ จะอยู่ระหว่าง 6 - 10 องศา สบายกว่าพื้นที่ภาคเหนือหลายเท่า จึงเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ชาวจีนภาคเหนือนิยมไปในหน้าหนาว

สัญลักษณ์ของเมืองฝูโจวคือ "三山一水" แปลว่า ภูเขา 3 ลูก แม่น้ำ 1 สาย เพราะภายในตัวเมือง มีภูเขาอี๋ว์ซาน อูซาน ผิงซาน และแม่น้ำหมิ่นเจียงไหลผ่าน จึงมีคำกล่าวถึงเมืองฝูโจวว่า "ภูเขาอยู่ในเมือง และเมืองอยู่ท่ามกลางภูเขา" แม้ไม่ใช่ภูเขาสูงเท่าไหร่ แต่ทำให้ผังเมืองมีลักษณะที่ไม่เหมือนเมืองอื่นๆ

 เมืองฝูโจวมีอีกชื่อเรียกว่า "หรงเฉิง" แปลว่าเมืองแห่งต้นไทร สมัยราชวงศ์ซ่งเหนือเมื่อกว่าพันปีก่อน เมืองฝูโจวเริ่มปลูกต้นไทรขนาดใหญ่ เกือบครอบคลุมทั่วทั้งเมือง ทำให้แม้หน้าร้อน เมืองนี้ก็ร่มเย็น ตั้งแต่นั้นมา เมืองนี้จึงมีอีกชื่อเรียกว่าเมืองแห่งต้นไทร ขณะนี้ เมืองฝูโจวมีต้นไทรโบราณกว่า 1,000 ต้น โดยเฉพาะต้นไทรใหญ่ที่สุดเป็นอันดับหนึ่งในสวนป่าแห่งชาติของฝูโจว มีอายุนับพันปี ลำต้นสูงถึง 20 เมตร มีกิ่งก้านสาขาแผ่คลุมพื้นที่กว่า 1,330 ตารางเมตร หนึ่งต้นดูเสมือนป่าก็ว่าได้ ส่วนดอกประจำเมืองฝูโจว คือดอกมะลิ ไม่ว่าคุณภาพหรือปริมาณการผลิตล้วนจัดอยู่อันดับแรกของจีน ในชานเมืองมีสวนดอกมะลิมากมาย ชามะลิของที่นี่ก็มีชื่อเสียงมากในจีน ตลอดจนทั่วโลก

พูดถึงประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมของฝูโจว จะต้องเล่าถึง "三坊七巷 (ซานฝางชีเซี่ยง)" แปลว่า 3 ตรอก 7 ซอย เป็นเขตวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของฝูโจว ตั้งอยู่ในเขตกู่โหลวใจกลางเมือง 3 ตรอกคือ ตรอกอีจิ่น เหวินหรูและกวางลู่ ส่วน 7 ซอยคือ ซอยหยางเฉียว หลางกวน ถ่าเซี่ยง หวางเซี่ยง อานหมิน กงเซี่ยงและจี๋พี่ อันที่จริง เมื่อปลายราชวงศ์ถัง เขตวัฒนธรรม"ซานฝางชีเซี่ยง" ก็ปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้นแล้ว มาเจริญที่สุดเมื่อกลางราชวงศ์ชิง กินพื้นที่ประมาณ 45 เฮกตาร์ ปัจจุบันยังมีสิ่งก่อสร้างโบราณกว่า 200 แห่ง แต่ละตรอกและซอยเชื่อมโยงถึงกันได้ กำแพงมักทาสีขาว หลังคาสีเทาเข้ม บ้านทุกหลังจัดเป็นระบบระเบียบ ฝีมือก่อสร้างและตกแต่งประณีตมาก ได้ฉายานามว่า "พิพิธภัณฑ์สิ่งก่อสร้างโบราณสมัยราชวงศ์หมิงและชิง" เมืองฝูโจวเป็นบ้านเกิดของบุคคลผู้มีชื่อเสียงจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนในเขตนี้เช่นกัน ทำให้เขตนี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมตลอดจนขนบประเพณีและวิถีชีวิตของฝูโจวเอง และของมณฑลฝูเจี้ยนด้วย

นอกจากสิ่นก่อสร้างโบราณแล้ว ที่นี่ยังมี StarBucks และ McDonald's ตลอดจน Watson เพียงแต่ว่า ร้านต่างๆ เป็นแบบพื้นบ้าน ตั้งริมถนนที่ปูด้วยก้อนหิน ไม่เห็นมีตึกสูง นอกจากนี้ ร้านขายอาหารพื้นบ้านมีจำนวนนับไม่ถ้วน เช่น ลูกชิ้นปลา"หย่งเหอ" ใช้เนื้อปลาทำเป็นแป้งห่อ ข้างในไส้เป็นเนื้อหมู รสชาติอร่อยมาก ซึ่งไม่มีขายในที่อื่น และเมื่อเดินตามตรอกเล็กซอยน้อยต่างๆ จะทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกว่ากลับสู่ยุคเก่า เพราะในพื้นที่ไม่กว้างใหญ่เท่าไหร่นี้ มีบ้านเก่าของบุคคลที่มีชื่อเสียงของจีนจำนวนมาก เช่น "เสิ่น เป่าเจิน" ผู้ก่อตั้งหน่วยทหารเรือจีน "เหยียนฟู่" นักแปลและนักคิดที่มีชื่อเสียงของจีน "หลิน เจ๋อเสวีย" วีรบุรุษผู้ต่อต้านยาฝิ่นของจีน "ปิงซิน" นักประพันธ์หญิงที่มีชื่อเสียงของจีน เป็นต้น ปัจจุบัน บ้านเก่าเกือบทุกแห่งเปิดให้เข้าชมได้ และส่วนใหญ่เข้าชมได้ฟรี ทำให้คนรุ่นหลังได้เห็นสภาพบ้านเรือนและการตกแต่งบ้านในสมัยหลายสิบปีถึงร้อยปีก่อนนั้น บางแห่งทำเป็นศูนย์กิจกรรมทางวัฒนธรรม มีจัดการแสดงภาพวาด ภาพเขียนพู่กัน และผลงานแกะสลัก ทำให้ผู้ชมมีโอกาสสัมผัสวัฒนธรรมพื้นบ้านอย่างใกล้ชิด