เดือนมกราคมนับว่าเป็นเดือนที่หนาวที่สุดในจีนก็ว่าได้ ต่อจากเมื่อปลายเดือนพฤศจิกายนที่มีช่วงดินฟ้าอากาศหิมะตกบ้างเล็กน้อย และในต้นเดือนธันวาคมมีช่วงที่หิมะลงหนักตามลำดับ ซึ่งในภาษาจีนเรียกว่า "เสี่ยว เสวี่ย" (Xiao Xue,小雪,หิมะตกเล็กน้อย) กับ "ต้า เสวี่ย" (Da Xue大雪,หิมะตกใหญ่) และในปี 2010 ที่ผ่านมาตรงกับวันที่ 22 พฤศจิกายน และวันที่ 7 ธันวาคมตามลำดับ

หิมะเป็นสิ่งที่ผู้คนเฝ้ารอคอยในหน้าหนาว อันเนื่องจากเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่สวย สดชื่น งดงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ทางภาคเหนือ มีทิวทัศน์หิมะปกคลุมหนา และยกย่องหิมะว่า เป็นน้องสาวของฝนวสันตฤดูและเป็นทูตของฤดูใบไม้ผลิ

ท่ามกลางหิมะอันสวยสดนี้ ก็มีของอร่อยอย่างหนึ่งนะคะ เป็นอะไรเอ่ย

เกาลัดคั่วไง

เกาลัดคั่วเป็นของกินเล่นที่อร่อยและมีประโยชน์ต่อสุขภาพ คั่วไป ขายไปใหม่ๆ ทุกวัน เม็ดเกาลัดมีหลายขนาด คือ เม็ดเล็กเม็ดใหญ่ ราคาแตกต่างกันไม่มาก ประมาณ 14 หยวนต่อช่าง หรือ กิโลกรัมละ 28 หยวน 140 บาท

เกาลัดคั่วมีขายกันที่เยาวราช และที่อื่นๆ ด้วย เช่น เกาลัดคั่วในร้าน "ตี๋เฮง" (Tee Heng) อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

เกาลัดคั่ว ถ้าซื้อมาแล้วยังกินไม่หมด เก็บในตู้เย็นได้นานประมาณ 7 วัน เวลาจะรับประทานนำลงไปคั่วในกระทะ หรือจะอุ่นในเตาไมโครเวฟก็ได้ ระดับไฟกลาง ประมาณ 30 วินาทีก็โอเค

ชาวจีนนิยมรับประทานเกาลัด เชื่อว่าเป็นอาหารบำรุงไต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จะรับประทานเกาลัดคั่วร้อนๆ ในยามหนาวและหิมะตก

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่ยังคงยากไร้แล้ว จะมีความรู้สึกหนาวๆ กับหิมะนะ พอยังติดปัญหาปากท้อง คือ ขาดความอบอุ่นในยามหนาว ดั่งที่เห็นได้ชัดจากเพลง "เป่ย เฟิง ชุย" (Bei Feng Chui,北风吹）"พายุเหนือโหมพัด" เนื้อร้องมีว่า

"พายุเหนือโหมพัดผ่าน

เกล็ดหิมะโปรยปราย

ตรุษจีนย่างกรายมา

คุณพ่อจากบ้านไปเพื่อหลบหนี้

ทั้ง 7 วันเต็มๆ

กระทั่งถึงวันไหว้ก็ยังไม่ได้กลับมา

คุณป้าให้แป้งข้าวโพดมา

หนูรอพ่อกลับมาฉลองตรุษจีน..."

เพลง "เป่ย เฟิง ชุย" นี้เป็นเพลงอมตะของจีน มาจากละครเพลง "ป๋าย เหมา หนี่ว์" (Bai Mao Nv,《白毛女》, The White-Haired Girl) ซึ่งแปลว่า "หญิงผมขาว"

"หญิงผมขาว" กับบิดา ในละครเพลง "ป๋าย เหมา หนี่ว์"

พอพูดถึงหิมะ ก็ต้องพูดถึง ต้นไม้ ต้นสนบ้าง เพราะเป็นของคู่กับหิมะ ต้นสนแสดงการมีอายุยืน สัญลักษณ์แห่งความแข็งแรงของจิตใจ มีคุณธรรมในการยืนหยัดไม่ยอมแพ้ เป็นการแสวงหาคุณธรรมอันสูงส่ง มีความสง่างาม มีความกล้าหาญ ได้ชัยชนะในการต่อสู้

มีกลอนจีนสั้นๆ ที่เกี่ยวกับหิมะดั่งนี้

"大雪压青松 青松挺且直

要知松高洁 待到雪化时"

ซึ่งแปลว่า

"หิมะทับถมสนเขียว สนเขียวยืนตระหง่านและตรง

ถ้าต้องการทราบความสูงและความสะอาดของสน ต้องรอถึงเมื่อหิมะละลาย"

บทกวี "หิมะ" （《沁园春•雪》） ลายมือประธานเหมา เจ๋อตง

บทกวีที่เกี่ยวกับหิมะมีมากมายก่ายกองเหมือนกองหิมะ เช่น บทกวี "หิมะ" （《沁园春•雪》） ที่ เหมาเจ๋อตง (ปี ค.ศ.1893-1976) เขียน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1936 (เฉินซัน แปล) ดังนี้

"แดนเหนือเมื่อหน้าหนาว ทั้งนอกในกำแพงยาวเหยียดฟ้า

หิมะพรูพรั่งทั้งนภา ห่มเรือกสวนไร่นาให้ขาวโพลน

แม่น้ำเหลืองอันเขื่องไข ยังจับตัวแข็งไปทุกแห่งหน

หมู่สิงขรซ้อนสลับซับสกล ราวมังกรเงิน...

เหินเวหนด้วยหฤหรรษ์

ทุ่งราบนี้สูงเยี่ยมเทียมเมฆี ขุนเขาเล่า...ก็สูงหนีถึงสวรรค์

ยามเมื่ออาบแสงสีแดงแห่งตะวัน หิมะยิ่งเฉิดฉันพรรณราย

เนื่องนับแต่โบราณกาล กำเนิดผู้กล้าหาญมากหลาย

ต่างสร้างคุณูปการไว้มากมาย เปี่ยมความหมายเลิศล้ำเป็นตำนาน

อนิจจาทั้งจิ๋นซี ฮั่นอู่ตี้ล้วนสามารย์

หยาบสิ้นทั้งวิญญาณ กระด้างด้านต่องานศิลป์

ล่วงถึงถังไท่จง ซ่งไท่จู่จ้าวธรณิน

ก็ยากจะยลยิน ศิลปะวัฒนธรรม

มิต้องพูดถึงเจงกิสข่าน ที่ห้าวหาญเหี้ยมระห่ำ

มีดีแค่ง้าวธนูนำ ถนัดยิ่งคือยิงนก

ลำดับหมู่ผู้กล้าหาญ ทุกๆ ท่านที่ตายตก

ไม่พอจะให้ยก- ย่องได้ชัดเท่าปัจจุบัน"

เหมาเจ๋อตงเขียนทวีบทนี้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1936 ห่างจากปัจจุบัน 74 ปี สะท้อนถึงความเชื่อมั่นในตัวเองเป็นอย่างสูง แม้กระนั้น ก็ยังแฝงไว้ด้วยอารมณ์ศิลปินอันหฤหรรษ์

(IN/LING)