|
น้ำตกหูโข่วอยู่ที่ตำบลหูโข่ว อำเภออี๋ชวน มณฑล
ส่านซี สาเหตุที่ได้ชื่อว่าหูโข่ว (ปากพวยกา) ก็เป็นเพราะ
น้ำตกเชี่ยวกรากเหมือนน้ำที่พุ่งออกจากพวยกา เป็นหนึ่ง
ในเขตทัศนียภาพระดับชาติที่คณะรัฐมนตรีจีนประกาศ
เมื่อค.ศ.1988 อุทยานธรณีวิทยาน้ำตกหูโข่ว แม่น้ำฮวง
โห อยู่ในเขตทัศนียภาพหูโข่ว ด้านใต้ของโตรกฉินจิ้น
อุทยานนี้มีแม่น้ำฮวงโหเป็นแกนกลางทอดไปทางตะวัน-
ตกและทางตะวันออก 1.5 กิโลเมตร มีพื้นที่รวม 30
ตารางกิโลเมตร
น้ำตกหูโข่วในแม่น้ำฮวงโหมีน้ำตกหลักแห่งหนึ่ง
คือน้ำตกหูโข่ว มีน้ำตกเคียงข้างอีก 2 แห่ง ในช่วงที่น้ำ
ชุก วิวน้ำตกเป็นภาพที่ยิ่งใหญ่ตระการตา แม่น้ำฮวงโห
รวมทั้งสาขาต่างๆ มีน้ำตกทั้งหมด 32 แห่ง ในโกรกบาง
แห่ง น้ำตกมีถึง 8 ขั้น ซึ่งสูงระหว่าง 2-4 เมตร
แม่น้ำฮวงโหช่วงที่ไหลผ่านหูโข่ว ตอนบนของน้ำตก
มีพื้นน้ำกว้าง 300 เมตร แล้วในระยะที่ห่างกันไม่ถึง 500
เมตร พื้นน้ำแคบลงเหลือเพียง 20-30 เมตรเท่านั้น น้ำ
เชี่ยวในความเร็ว 1,000 ลูกบาศก์เมตร/วินาที พุ่งลงจาก
หน้าผาสูง 20 กว่าเมตร เกิดเป็นคลื่นลูกใหญ่กระทบ
หินอย่างแรง ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ประกอบเป็น
ทิวทัศน์มหัศจรรย์ที่เสมือนดั่งแม่น้ำพันลี้พุ่งออกจาก
พวยกา แม่น้ำช่วงตอนล่างของน้ำตกยาว 4,200 เมตร
กว้าง 30-50 เมตร เป็นช่วงที่แคบที่สุดของฮวงโห น้ำไหล
เชี่ยวกราก คลื่นน้ำโหมทะลักซัดสาด เสียงคำรามครั่น-
ครืน ช่างเป็นภาพที่ยิ่งใหญ่มโหฬาร |
น้ำตกหูโข่วยังมีทัศนียภาพหลายแห่ง น้ำตกไหล
ทะลักเชี่ยวกราก หมอกน้ำกระเด็นขึ้นสู่กลางหาว เหมือน
สายควันที่ผุดโผล่จากใต้น้ำ ซึ่งสามารถมองเห็นได้จาก |
|
|
จุดที่ห่างไกลออกไปหลายสิบกิโลเมตร หมอกน้ำที่ลอย
ขึ้นกลางอากาศสะท้อนแสงตะวันก่อตัวเป็นสายรุ้ง
ลักษณะต่างๆ กระแสน้ำที่โหมทะลัก ไหลเชี่ยวดังสนั่น
กึกก้องส่งเสียงไปไกลนับสิบกิโลเมตร
ทัศนียภาพของน้ำตกหูโข่วมีการเปลี่ยนแปลงตาม
ฤดูกาล ในฤดูใบไม้ผลิ น้ำแข็งเริ่มละลาย ก้อนน้ำแข็ง
หล่นร่วงลงมา ส่งเสียงดังลั่นเหมือนเสียงระเบิดหรือฟ้า
ร้อง ถึงฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง มีน้ำฝนชุก ทำให้แม่น้ำ
เอ่อล้นเชี่ยวกราก กระแสน้ำก่อเป็นระลอกคลื่น น้ำตก
มีความกว้างเป็นร้อยเมตร ไอน้ำปกคลุมในบริเวณกว้าง
นับสิบกิโลเมตร ส่วนฤดูหนาว แม่น้ำเต็มด้วยหิมะและ
น้ำแข็ง กระแสน้ำในน้ำตกจับตัวเป็นช่อเกล็ดน้ำแข็ง ห้อย
ย้อยเป็นสายๆ น้ำตกสวมชุดเหมันต์ขาวโพลน บริสุทธิ์
ผุดผ่องงดงามอย่างยิ่ง |
 |
|
