ผู้สื่อข่าวซีอาร์ไอรายงานว่า เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคมที่ผ่านมา อำเภอเวิ่นชวนมณฑลเสฉวนทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีนได้เกิดแผ่นดินไหว 8.0 ริดเตอร์ แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นเหตุให้ผู้คนหลายหมื่นคนบาดเจ็บล้มตาย ถนนหนทางและบ้านพักอาศัยถูกทำลายอย่างรุนแรง นักท่องเที่ยวชาวอังกฤษสองคนที่กำลังท่องเที่ยวในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติหมีแพนด้าว่อหลงมณฑลเสฉวนก็ติดอยู่ที่นั่นเช่นกัน สามวันหลังจากนั้น พวกเขาได้รับการช่วยเหลือจากทหารจีนพร้อมกับนักท่องเที่ยวอื่นๆ รายการวันนี้ เรามาฟังเรื่องราวจากนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษสองคนนี้กันค่ะ

เพเนโลพ เอดวอร์ดส์ และจูดี้ วอง มาจากเขตวาเลสทางภาคเหนือของอังกฤษ เมื่อเช้าวันที่ 12 พฤษภาคม พวกเขาเดินทางไปถึงเขตอนุรักษ์ธรรมชาติหมีแพนด้าว่อหลงในมณฑลเสฉวนที่อยู่ในเขตภูเขา แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ เกิดแผ่นดินไหวในตอนบ่าย เอดวอร์ดส์กล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า

"แผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดได้ยึดเยื้อเป็นเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เราเห็นแต่ต้นไม้สั่นและมีฝุ่นมากมาย"

เวลานั้น เอดวอร์ดส์กำลังอยู่ข้างๆหอหมีแพนด้า หลังแผ่นดินไหว ทางออกจากหอหมีแพนด้าถูกหินถล่นปิดไว้ พวกเขาต้องปีนข้ามภูเขาจากบันไดที่เจ้าหน้าที่ส่งให้

พอออกจากเขตอนุรักษ์หมีแพนด้า เอดวอร์ดส์และนักท่องเที่ยวอื่นๆได้ขึ้นรถทัวร์กลับมาที่ลานจอดรถของโรงแรม จูดี้ วองกล่าวว่า เวลาที่เกิดแผ่นดินไหว สนามว่างๆจะปลอดภัยกว่า แต่ความปลอดภัยเป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น พวกเขาได้เห็นถนนรอบข้างเสียหายหมดแล้ว บ้านพักของชาวบ้านก็พังหมดไป สื่อสารกับภายนอกไม่ได้ พวกเขาตกอยู่ในภาวะยากลำบาก

แต่ทุกอย่างไม่เลวเท่าที่คิด อีกไม่นาน ทหารและตำรวจท้องถิ่นเริ่มปฏิบัติงานดำเนินการกูภัย เธอกล่าวว่า

"เราถูกปิดตายในเขตภูเขา แต่มีทหารและตำรวจในบริเวณนั้น พวกเขาช่วยเหลือเราอย่างเต็มที่ แม้ว่าพวกเขามีอาหารไม่มาก แต่ให้เราจำนวนไม่น้อย เรามีข้าวต้มกินในสามวันถัดไป"

จูดี้ วองและเอดวอร์ดส์ได้เห็นกับตาว่า ทหารและตำรวจท้องถิ่นนอกจากช่วยเหลือนักท่องเที่ยวแล้ว ยังได้ช่วยชาวบ้านท้องถิ่นสร้างกระโจมด้วย ช่วงเวลานั้น อาฟเตอร์ช็อคเกิดขึ้นไม่ขาดสาย เอดวอร์ดส์กล่าวว่า ท่ามกลางความกลัวหลังแผ่นดินไหว พวกเขาได้นอนบนรถทัวร์ในคืนนั้น

วันรุ่นขึ้น ฝนตก เวลาเอดวอร์ดส์และนักท่องเที่ยวอื่นๆเดินลงจากรถทัวร์ ได้พบสิ่งที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น เธอกล่าวว่า

"เช้าวันที่สอง เราเดินอยู่ข้างนอก ชาวบ้านให้เกี๊ยวกิน คืนที่ผ่านมาหนาวมาก ดิฉันใส่เสื้อผ้าทั้งหมด แต่เมื่อดิฉันมีเกี๊ยวกิน มีน้ำผลไม้ดื่ม ดิฉันรู้สึกอบอุ่นมาก และยิ้มกับชาวบ้านท้องถิ่นด้วย"