798 นั้น เดิมเป็นโรงงานผลิตอุปกรณ์วิทยุ ที่ก่อสร้างขึ้นในปี 1951ตามนโยบาย "ห้าปีแรก" ของรัฐบาลในยุคท่านโจว เอนไหล ซึ่งได้รับความร่วมมือในการให้ความรู้และสร้างเทคโนโลยีการผลิตต่างๆ รวมถึงโรงงาน จากประเทศเยอรมันตะวันออกในขณะนั้น โดยสร้างขึ้นที่เขต "ช่งหยาง" ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปักกิ่ง

โรงงานแห่งแรกนั้นชื่อว่า 718 ผู้เชี่ยวชาญเยอรมันตะวันออกที่ถูกส่งมาคราวนั้น คนนึงมีชื่อว่า Luo Peilin กล่าวย้อนความทรงจำว่า เพื่อนผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งกล่าวว่า "เราใช้เวลานับ 10 ปีในการพัฒนาเทคโนโลยีเหล้านี้ขึ้นมา แต่คนจีนเรียนรู้จากเราเพียงแค่ปีเดียว" และภายในสิ้นปีนั้น ผลิตภัณฑ์ 80 ชนิด จากโรงงาน 18 แห่ง สามารถทำรายได้ประมาณ 140,000 หยวน เทียบเป็นเงินปัจจุบันเท่ากับ 140 ล้านหยวน

              ร้าน Time Zone 8             มุมที่คนนิยมมาถ่ายรูป

เป็นเงินไทยเท่าไหร่ก็ลองเอา 5 คูณดูนะครับ

บริเวณโรงงานทั้งหมดมีพื้นที่ 64,000 ตารางเมตร ตัวอาคารสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมของเยอรมันที่เรียกว่า Bauhaus หลังคาแหลมเป็นรูปฟันเลื่อย ซึ่งสถาปนิกชาวอเมริกันที่ได้มีโอกาสมาเข้าชมชุมชนศิลปะ 798 ในปีหลังๆ นี้ กล่าวว่า "798 คือ สถานที่เดียวในโลกที่สถาปัตยกรรมแบบเบาเฮาส์ยังหลงเหลือและอยู่ในสภาพที่ดียิ่ง"

หลังจากนั้นสายพานการผลิตก็วิ่งไปตามนโยบายการพัฒนาประเทศ พื้นที่ 718 จึงมีโรงงานเกิดขึ้นอีกหลายแห่งอาทิ 774 และ 738

และในปี 1990 รัฐบาลตัดสินใจย้ายโรงงานไปที่อื่น เพราะต้องการสร้างนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยสถาบัยวิจัย โรงเรียน โรงพยาบสล ศูนย์กีฬา โรงเต้นรำ ห้องสมุดและโรงอาหาร ตามวิธีคิดแบบคอมมิวนิสต์ เพราะพื้นที่ 798 ไม่เพียงพอ และทิ้งให้ที่นี่ร้างไร้การใช้งาน

แต่ก่อนนั้นศิลปินจีนจะอยู่ในหูท่งแถบหวังฟู่จิ่ง และเมื่อมีศิลปินมาบุกเบิก 798 เป็นที่พักอาศัยและเป็นสถานที่ทำงานด้วยเหตุผลเรื่องราคาค่าเช่าที่ถูก และบรรยากาศการทำงานทีเอื้ออำนวย

นักออกแบบชื่อ หลิน จิง และ เจ้าของสำนักพิมพ์ชื่อ หง หวง ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในยุคแรกๆ และเลือกตึกที่มีเพดานสูงซึ่งตรงกับแบบที่กำลังนิยมในต่างประเทศ จากนั้นร้านหนังสือศิลปะ Time Zone ก็เข้ามาตั้ง และไม่นานนักศิลปินชื่อดังหลายคน อาทิ หวง รุ่ย, ฉาง ซิน, ไบ๋ ยี่โลว และชิน หลิง หยาง ก็ย้ายตามเข้ามา