หากมองจากสภาพการณ์ปัจจุบัน กรุงปักกิ่งถือว่าเป็นแหล่งรวมความเจริญ และประชากรคุณภาพของทั้งประเทศจีน จึงไม่น่าแปลกใจที่ใครๆ จะเห็นสมควรให้เป็นเมืองหลวง แต่คุณรู้ไหมคะว่า ก่อนการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้นำจีนช่วงนั้นก็คิดหนักอยู่เหมือนกันว่าจะตั้งที่ไหนให้เป็นเมืองหลวง เพราะมองจากประวัติศาสตร์แล้ว หลายเมืองหลวงในอดีตทั้งเมืองซีอัน เมืองลั่วหยาง เมืองหนันจิง กรุงปักกิ่ง และเมืองไคเฟิง ต่างก็มีศักยภาพพอที่จะกลับมาเป็นศูนย์กลางการปกครองทั้งนั้น เมื่อมีชอยส์ให้เลือก ก็เลือกวิธีตัดชอยส์ เราไปดูกันดีกว่าว่า แต่ละเมืองที่ว่ามานั้น มีข้อดี-ด้อยอย่างไร

เมืองซีอันตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของจีน เป็นเมืองหลวงตั้งแต่สมัยโจวตะวันตกเมื่อศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล แต่ภายหลัง ขยายอาณาเขตให้กว้างขึ้น เมืองซีอันจึงเสียเปรียบด้านภูมิประเทศที่จะเป็นเมืองหลวงต่อไป

เมืองลั่วหยางและเมืองไคเฟิงของมณฑลเหอหนันต่างอยู่ภาคกลางของจีน ทว่าด้วยไม่ใช้จุดยุทธศาสตร์ด้านเศรษฐกิจ แถมยังติดกับแม่น้ำหวงเหอ จึงเกิดน้ำท่วมบ่อยครั้ง ทำให้ไม่เหมาะที่จะตั้งเป็นเมืองหลวงของจีนสมัยใหม่

Toon/Ldan