ในประเทศจีนเมื่อพูดถึงแอพลิเคชั่นแชทยอดฮิต ทุกคนต้องบอกว่าเป็นวีแชทนั่นเอง และวงเพื่อน (moments) ในวีแชทเป็นเวทีให้ผู้ใช้แอพฯ โชว์รูป ตัวอักษร และคลิปวิดีโอของตน ซึ่งเพื่อนๆ ในวงเพื่อนสามารถกดไลค์ ส่งต่อ หรือคอมเมนต์ได้เหมือนไลน์ ผู้คนชอบใช้เวทีนี้โชว์ชีวิตตน แชร์ความสุขทุกข์กับเพื่อนๆ ด้วย แต่ช่วงหลังๆ นี้ หลายคนบ่นว่าเวทีนี้มีพลังลบมากไปจนไม่อยากโชว์ต่อีกแล้ว

เราอาจมีความรู้สึกว่า ในชีวิตจริง คนแปลกหน้า หรือคนที่ไม่ค่อยรู้จักกันมักเกิดความชื่นชอบกันได้ง่าย แต่สำหรับคนที่รู้จักคุ้นเคยกันดี นอกจากพ่อแม่รุ่นผู้ใหญ่แล้ว อารมณ์ที่เกิดบ่อยๆ แทนความชื่นชอบกันคือความอิจฉา ลองหวนนึกถึงวงเพื่อนทางโซเชียลมีเดียของคุณว่า คนไหนบ้างที่เอาใจใส่กันจริง และคนไหนบ้างที่แม้จะดูเป็นเพื่อน แต่ไม่เคยสนใจกันเลย เมื่อเร็วๆ นี้ หลายคนจึงบ่นว่าไม่อยากเล่นวงเพื่อนในวีแชทอีกครั้ง เพราะไม่ว่าจะโชว์อะไรก็ดูเหมือนไม่ถูกต้อง...

เรื่องเล่าที่ 1

ถ้าลงรูปไปเที่ยวต่างถิ่นในวงเพื่อน เพื่อนๆ จะรู้สึกว่าคุณอวดเที่ยว แต่ถ้าลงที่ระบบ BBS กลับได้คำชื่นชมมากกว่า เพราะเพื่อนในวงเพื่อนจะเป็นเพื่อนจริง เป็นเพื่อนสนิทก็ได้ แต่เพื่อนทางระบบ BBS เป็นเพียงเพื่อนอินเตอร์เน็ตที่ไม่รู้จักกัน เพราะฉะนั้น หลายคนจึงกลับสู่ไมโครบล๊อก หรือระบบ BBS แทนที่จะใช้วงเพื่อนในวีแชท ทั้งนี้เป็นเพราะว่าคนแปลกหน้าเกิดความชื่นชอบได้ง่าย แต่คนที่รู้จักกันมักเกิดความอิจฉากัน เพราะสำหรับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันนั้น ความดีเลิศของคุณสอดคล้องกับความดีเลิศในสายตาคนทั่วไป ซึ่งคนแปลกหน้าจะชื่นชอบและถือคุณเป็นตัวอย่างที่ดี แต่สำหรับคนคุ้นเคยกัน พวกคุณมีประสบการณ์การเติบโตที่คล้ายกัน ความดีเลิศของคุณจะกลายเป็นกระจกส่องถึงความพ่ายแพ้ของเขาเอง เพราะฉะนั้น เมื่อคุณดีเกินไปหรือมีความสุขเกินไป เพื่อนของคุณอาจเกิดความอิจฉามากกว่าการชื่นชม

เพื่อนหลายคนยินดีที่จะร่วมทุกข์กับคุณ แต่น้อยคนนักที่ยอมร่วมสุข เพราะคนส่วนใหญ่ยินดีที่จะปลอบขวัญคนอื่น แต่ไม่ยินดีที่คนรอบข้างใช้ชีวิตดีกว่าตนเอง เพราะฉะนั้น แฟนเน็ตหลายคนจึงพูดเล่นว่า คุณมีอะไรเสียใจหรือเปล่า ลองบอกมาให้เราดีใจหน่อย สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว คำพูดที่แฝงไว้ในใจคือ ขอให้คุณมีชีวิตแย่กว่าฉัน

เรื่องเล่าที่ 2

ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง หน้าตาดี รูปร่างธรรมดา อ้วนนิดหนึ่ง สุขภาพไม่แข็งแรงเท่าไหร่ เมื่อเร็วๆ นี้ เธอตัดสินใจจะออกกำลังกาย วงเพื่อนของเธอมักลงรูปออกกำลังกาย เช่น เดินได้ 10 กิโล วิ่ง 1 ชั่วโมง และประกอบรูปวิ่งของตน แต่สองสามวันนี้เธอก็บ่นว่า ไม่มีความสุขเลย ฉันก็ถามถึงสาเหตุ เธอตอบมาว่า ทุกครั้งที่ลงรูปออกกำลังกาย เพื่อนที่กดไลค์มีน้อย แม้คอมเมนท์มีมาก แต่ส่วนใหญ่พูดเหน็บแนม ยกตัวอย่างเช่น วันนี้อาทิตย์ขึ้นจากทิศไหนเนี่ย ออกกำลังกายด้วยหรือ พนันได้ว่าสองวันก็ไม่ทำอีกแล้ว ไปฟิตเนสเพื่อมองหนุ่มหล่อหรือเปล่า อย่าฝึกเลยเหนื่อยเกินไป ลดได้กี่กิโลแล้ว อะไรยังไม่ลดจาก 50 กิโลอีกหรือ ไม่ต้องไปฝึกแล้ว

สิ่งที่ทำให้เธอยิ่งกลุ่มใจคือ คนที่ลงคอมเมนท์แบบนี้เป็นเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยกันดี ช่วงหลังๆ นี้ เธอจึงไม่ลงรูปที่วงเพื่อนอีกแล้ว หลายคนก็ถามเธอว่า เป็นไง ยืนหยัดไม่ไหวใช่ไหม อย่างเธอนี่ ทำได้ 3 นาทีเท่านั้น ซึ่งเธอก็ไม่ได้ตอบอะไร

หลายวันผ่านไป เพื่อนได้พบกับเธออีกครั้ง สีหน้าสดใส ผอมลงเยอะ เดิมทีก็หน้าตาดีอยู่แล้ว เมื่อผอมลงจึงดูดีขึ้นอีก กลายเป็นสาวสวยหุ่นดีที่น่ารักมาก เพื่อนถามเธอว่า ยังคงไปฟิตเนสอยู่ใช่ไหม เธอก็บอกว่าใช่ ยิ่งคนอื่นไม่เชื่อ ตนเองยิ่งต้องพยายามมากขึ้น การออกกำลังกายเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่ต้องโชว์ให้คนอื่นดูก็ได้ เธอพูดต่อว่า เมื่อคุณอยู่ในสภาพที่ดี คนส่วนใหญ่ก็เย็นชาไม่สนใจเลย เพื่อนสนิทบางคนอาจมาล้อเล่นก็ได้ คนส่วนใหญ่ไม่ชอบดูกระบวนการ เพราะฉะนั้น เธอจึงไม่ลงอะไรอีกแล้ว ต่อจากนั้น เธอได้ลงรูปวิ่งข้างนอก รูปร่างดีจนใครๆ ก็ต้องอิจฉา เพื่อนที่เคยล้อก็ไม่ได้ลงคอมเมนท์อะไรอีก การที่อยากแบ่งปันความสุขของตนกับเพื่อน แต่กลับถูกมองว่าเป็นการโอ้อวด นี่แหละ เป็นเรื่องที่น่าเสียใจ

(Yim/cici)