ในสวนแห่งนี้มีทั้งที่มาออกกำลังกายเป็นครอบครัว มานั่งล่นไพ่ มาถ่ายรูปแต่งงาน หรือผู้ปกครองที่พาเด็กๆ มาเล่นเครื่องเล่นที่สวนสาธารณะแห่งนี้จัดไว้รองรับ มีลานกว้างไว้จัดกิจกรรมสาธารณะ มีรถไฟฟ้าขนาดเล็กไว้ให้เด็กฝึกบังคับและฝึกวินัยจราจร

ด้วยค่าบัตรผ่านประตูเพียง 10 หยวน ผมว่าคุ้มค่ามากที่จะใช้เวลาวันหยุดในปอดของเมืองหลวงแห่งนี้

ถัดจากสวนสาธารณะมาทางใต้จนถึงหัวมุมถนนลูกู่ มีตลาดสดชื่อ "เทียนเทียนสรือฉะ" ("เทียนเทียน" เป็นชื่อตลาด ส่วน "สรือฉะ" แปลว่า ทุกวัน) ที่ตั้งประจันกับซุปเปอร์มาร์เก็ต "เจี๋ยนมาร์ท" แหล่งจับจ่ายทั้งสองแห่งจำแนกคนที่เดินซื้อของออกจากกันอย่างเห็นได้ชัด เพราะตลาดสดนั้น ส่วนใหญ่เป็นลุง ป้า น้า อา ที่สูงวัยขึ้นมาเสียหน่อย ส่วนคนที่เดินซุปเปอร์แน่นอนว่า เป็นกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาว

ส่วนผมเอง ช่วงนี้ก็ยังอาศัยซุปเปอร์อยู่ เพราะมีราคาสินค้าติดไว้ให้เห็นชัดตา และไม่ต้องเสียเวลาต่อรอง

แต่ผมก็เคยลองไปครั้งนึงนะครับ วันนั้นไปซื้อไข่ไก่โหลนึง ผมถามเค้าไปเลยว่า "ตั๊วเส่าเฉียน" ซึ่งตามหนังสือไกด์บุ๊กนั้น แปลว่า "ราคาเท่าไหร่ครับ" เท่่านั้นแหละ

ภาษาจีนไฟแล่บก็ถูกพ่นกลับมาทันควัน ความมั่นใจในตอนแรกที่ท่องคำถามได้หายแว่บไปทันที ก็ดัมลืมนึกถึงตอนที่เขาต้องตอบกลับมานั่นเอง เหมือนโดนวิชาหมัดเมา ถอยไม่เป็นท่าออกมาครึ่งก้าว จนต้องยื่นแขนเหยียดขนานไปข้างหน้า แบฝ่ามือส่งตรงยังเป้าหมาย วิชาฝ่ามือสยบมารของผมไ้ด้ผล แม่ค้าหน้าแฉล้มหยุดพูดทันที แล้วผมก็คลี่แบ็งก์เป็นรูปพัดให้เค้าเลือกหยิบ แต่ผมไม่เอาแบ็งก์ใหญ่ให้นะครับ เอาแบ็งก์เล็กออกมาก่อน ถ้าไม่พอ เค้าก็จะบอก (ผมก็ยื่นฝ่ามืออกไปอีกครั้ง) แล้วค่อยหยิบเงินออกมาเพิ่มให้ จากนั้น แอปเปิ้ล 4 ลูก หมั่นโถ 2 ลูก น้ำมันพืช 1 ขวด แล้วก็ผงซักฟอก จึงตามเข้ามาในกระเป๋าด้วยภาษามือล้วนๆ

สนุกมากครับ ที่สำคัญมาซื้อของที่ตลาดสด จะได้ของสดสมชื่อ ที่สำคัญยังราคาถูกกว่าที่ซุปเปอร์ นี่ขนาดผมต่อยังไม่ได้นะ

รอหน่อยเถอะ ต่อได้แล้วรู้กัน