อีกอย่างที่ควรรู้ไว้อย่างยิ่งในการซื้อของในปักกิ่ง ไม่ว่าจะเป็นซุปเปอร์หรือตลาด เราควรนำถุงหิ้ว ตระกร้า หรือกระเป๋าลากไปเอง แล้วแต่สะดวก เพราะที่นี่จะไม่ใส่ถุงให้ ยกเว้นว่าเราต้องจ่ายเงินเพิ่มต่างหาก

ถ้าเมืองไทยทำแบบนี้ได้บ้างคงช่วยลดปริมาณขยะได้มาก และถือเป็นการลดภาวะโลกร้อนที่สำคัญอีกด้วยนะครับ

สำหรับเขตนี้ยังมีสถานที่สำคัญอีกหนึ่งแห่งที่ต้องให่ความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง นั่นคือโรงพยาบาลจักษุ หรือ Eye Hospital ซึ่งตั้งอยู่เคียงข้างกับสาถนีวิทยุซีอาร์ไอแห่งนี้เลย เป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางที่รักษาโรคที่เกี่ยวกับดวงตาโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็นตาแดง สายตาสั้น จนถึงการผ่าตัดเลยทีเดียว

ดังนั้นทำให้บริเวณด้านหน้าและฝั่งตรงข้ามโรงพยาบาลจึงมีร้านตัดแว่นประกอบสายตาเปิดอยู่หลายร้าน ไว้รองรับลูกค้าที่ผ่านการตรวจรักษาจากโรงพยาบาลมาแล้ว

ที่บ้านเรานั้นไม่มีโรงพยายาลเฉพาะทางเช่นนี้ มีแต่แผนกอายุรกรรมที่รักษาแบบ 30 บาทฟรีทุกโรค ถ้ามีก็เป็นของเอกชนที่แพงสุดกู่

นอกจากสถานที่สำคัญๆ เหล่านี้แล้ว ก็ยังมีสถานที่เล็กๆ น้อยๆ ที่น่ารัก ซ่อนตัวอยู่ตามถนนมากมายหลายแห่ง อาทิ ตลาดต้นไม้ ที่ไม่ได้ขายแต่ต้นไม้เท่านั้น แต่ขายทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งของเก่า เสื้อผ้า ปลาทอง กรอบรูป อุปกรณ์จักรยาน ของใช้จิปาถะ และแน่นอนคือ ไม้กระถางนานาชนิด ไว้เติมพื้นที่สีเขียวให้ห้องให้สดชื่น ที่นี่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นตลาดนัดจตุจักรขนาดย่อส่วนมากๆ ของแถบปาเป่าชานก็ว่าได้ เพราะสินค้ามีให้เลือกซื้อ และเดินชมมากชนิดพอเพลิดเพลิน

บนถนนลูกู่ ด้านทิศใต้ ถัดจากตลาดต้นไม้ไปไม่ไกลนัก จะเป็นที่ชุมนุมของคุณลุงนักเลี้ยงนก บริเวณนั้นจะมีป่าข้างทางแห่งเดียวที่ยังไม่มีอาคารสูงหรือสิ่งปลูกสร้างใดตึกผุดขึ้นมา เป็นพื้นที่รกครึ้มเขียวชอุ่ม เมื่อเอากรงนกไปแขวนไว้ใต้ต้นไม้ มันจึงร้องเจื้อยแจ้วออกมา เพราะได้อยู่ใกล้ธรรมชาติ เหล่า่คนลุงก็คงเอามาอวดและประกวดประขันกันว่า นกของใครเสียงใสกว่ากัน

สถานที่เหล่านี้บางแห่งคนปักกิ่งเองอาจจะมองผ่าน และไม่ค่อยให้ความสนใจ เพราะว่า พวกเขาเห็นกันชินแล้ว แต่สำหรับผมซึ่งทุกอย่างเป็นสิ่งแปลกใหม่ ย่อมตื่นตาเป็นธรรมดา และผมเชื่อว่าการได้เห็นวิถีชีวิตของผู้คน ย่อมทำให้ผมรู้จักปักกิ่งมากขึ้น และไวขึ้น มากกว่าจดจำเส้นทางและตึกรามบ้านช่องต่างๆ เสียอีก

...หรือว่าท่านผู้ฟังว่าอย่างไรครับ