ไฟประดับถนน                    โรงภาพยนตร์เก่าแก่

นอกจากสัญลักษณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์เหล่านี้แล้ว บริเวณโดยรอบถนนเฉียนเหมินยังมีหูถ้งจำนวนมาก มีซื่อเหอย่วน หรือกลุ่มบ้านโบราณเอกลักษณ์ของบ้านแบบปักกิ่ง และยังมีทางลงไปยังเมืองใต้ดินที่ขุดไว้เพื่อหลบภัยทางอากาศในช่วงสงครามเย็น เป็นอุโมงค์ยาวเลื้อยเลาะอยู่ใต้กรุงปักกิ่ง ว่ากันว่าแต่ก่อนนั้น สามารถจุคนได้ถึงราวห้าแสนคน และมีทางลงมากมาย บางซื่อเหอย่อนก็มีทางลงส่วนตัว และยังสามารถเดินลอดออกไปนอกเมืองไทยด้วย แต่เพราะไม่มีสงครามเกิดขึ้น และประเทศพัฒนาและเติบโตอย่างรวดเร็ว อุโมงค์เหล่านี้จึงถูกถมไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงบางส่วนบริเวณเฉียนเหมินที่ทางการอนุญาตเปิดให้เข้าชมได้

บริเวณนี้ถือว่าเป็นที่อยู่อาศัยของชาวบ้านประชาชนอย่างแท้จริง ท่านผู้ฟังลองนึกภาพว่า ชาวจีนสมัยโบราณเมื่อจะเข้ามาสู่เมืองหลวง หรือข้าราชการระดับสำคัญต่างๆ จะมาราชการในพระราชวังจะต้องมาผ่านประตูแห่งนี้ ผู้คนจำนวนมากคงจะต้องพลุกพล่าน ร้านน้ำชา ร้านอาหาร ร้านขายสินค้าจำเป็นมากมาย ทั้งที่เป็นร้านใหญ่และร้านเล็กจะต้องเบียดเสียดกันขึ้นที่นี่ เสียงตะโกนขายสินค้าคงจะคึกคักน่าดู

อีกทั้งจากถนนเฉียนเหมินจะมีซอยแยกออกไปทางขวามือ ซึ่งสามารถถเดินทะลุไปยังถนนการค้าต้าจาหล้าน(Dazhalan) และ หลิวลี่ฉ่าง (Liulichang) ซึ่งอดีตเป็นแหล่งรวมของบัณฑิตจากทั่วประเทศที่เดินทางเข้ามาสอบจอหงวนจะต้องแวะมาที่นี่ เพราะเป็นแหล่งรวมร้านขายหนังสือ กระดาษ และพู่กันจีนคุณภาพดีที่สุดของประเทศ

ผมเดินอยู่เฉียนเหมินรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปหาอดีต เหมือนเห็นคนไว้ผมยาว ทั้งเกล้าไว้บนหัวและถักเปีย ใส่เสื้อผ้าพลิ้วๆ เดินถือกระบี่ บ้างเดินกระพือพัดคลายร้อน บางจูงม้าไปผูกไว้ข้างโรงเตี้ยม

แม้เวลาจะล่วงเลยมากว่าเจ็ดศตวรรษ แต่บรรยากาศเช่นนั้นก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง ร้านค้าต่างๆ ยังมีอยู่มากมายอยู่เช่นเดิม เพียงแต่เปลี่ยนหน้าตาไปบ้าง หูถ้งที่ขนานไปกับถนนเฉียนเหมินยังมีโรงแรมที่พักเล็กมากมาย มีร้านขายอาหารปิ้งย่าง มีรานเสื้อผ้าในราคาชาวบ้าน มีโรงมหรสพ แต่ที่เพิ่มมาอย่างแปลกแยกหน่อยเห็นจะเป็นร้านเซ็กซ์ช้อปที่ตั้งอยู่ 3-4 ร้าน เรียกได้ว่าถนนสายนี้มีสากกะเบือยันเรือรบขายเลยทีเดียว นอกจากนั้นแล้วยังมีกลิ่นบรรยากาศเก่าแก่อวลอยู่ทุกที่ทาง