รถราง                          หิมะที่ปาต๋าหลิ่ง

ผมได้สัมผัสบรรยากาศรถไฟใต้ดินยามเช้าเป็นครั้งแรก ผู้โดยสารส่วนใหญ่กางหนังสือพิมพ์อ่านตลอดเส้นทาง บางคนก็ยืนกินขนมปังอย่างมืออาชีพ ทั้งที่เบียดแน่นอยู่ข้างผม ยังสามารถสอดแขนขึ้นมากัดกินได้อย่างเอร็ดอร่อย กลิ่นหอมของแป้งครัวซองก์เล่นเอาน้ำย่อยผมกรือกรอในกระเพาะขึ้นมาทันที

ผมนั่งรถไฟสายที่สองมาลงที่สถานีซี่จื๋อเหมิน (Xizhimen) จากนั้นก็รีบจ้ำอ้าวไปตามป้ายบอกทางสีน้ำเงิน ที่มีตัวอักษรสีขาวเขียนว่า S2 ซึ่งเป็นชื่อของขบวนรถไฟสายพิเศษ ซึ่งน่าจะจอดรอเราอยู่ในตัวสถานีที่มีรูปทรงสถาปัตยกรรมอันแปลกตา มองไกลๆ เหมือนกับไข่ 3 ฟอง ตั้งเรียงกันอยู่

ตอนมาถึงที่ห้องจำหน่ายตั๋วนั้น ผมลังเลใจเล็กน้อยว่ามาถูกที่หรือไม่ เพราะอาคารนั้นยังกะไปรษณีย์ต่างจังหวัดของบ้านเรา จะเป็นสถานีรถไฟหัวกระสุนอันทันสมัยไปได้อย่างไร และก็เห็นว่า อาคารไข่ 3 ฟองนั้นยังสร้างไม่เสร็จ ยังมีคนงานเชื่อมเหล็กกันอยู่เลย แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองป้าย ก็เห็นคำว่า "S2" อยู่ ก็พอย้ำให้รู้ว่ามาไม่ผิดที่แน่นอน จึงสูดหายใจเดินเข้าไปหน้าช่องจำหน่ายตั๋ว บอกเป้าหมาย และยื่นแบ็งก์ละร้อยหยวนให้ เพราะคาดว่าราคาตั๋วรถไฟชนิดนี้จะต้องแพงแน่นอน แต่เมื่อรับเอาตั๋วมาไว้ในมือแล้ว ผมก็ต้องตาโตจนความง่วงจากการตื่นเช้าเกินไปหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะราคาเพียง 17 หยวน คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 85 บาท

ยิ่งพอได้เข้าไปนั่งในตัวรถที่กว้างขวาง สามารถวางกระเป๋าตรงพื้นหน้าที่วางเท้าได้ มีแท่นวางอาหาร และเบาะปรับเอนได้ 20 องศา กระจกหน้าต่างกว้างใหญ่ เหมาะสำหรับการชื่นชมพื้นที่สองข้างทางที่รถไฟวิ่งผ่าน ห้องน้ำของรถไฟสะอาดสะอ้าน ออกแบบคล้ายห้องน้ำบนเครื่องบิน ช่วงใกล้ข้อต่อของแต่ละขบวน มีพื้นที่ให้ยืนพิงสนทนากันได้ ซึ่งทางรถไฟ เรียกบริเวณนี้ว่า "บาร์"

พอรถออกไปสักพัก พนักงานก็จะมาตรวจตั๋วอีกครั้งด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส มีรถขายเครื่องดื่มและของขบเคี้ยวเข็นมาบริการ ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในเครื่องบินโบอิ้ง 747 มากกว่านั่งอยู่ในรถไฟ

แม้ทุกอย่างจะเป็นภาษาจีน แต่ก็ไม่ต้องกังวลนะครับ เพราะเราสามารถเข้าใจไปได้เองอย่างไม่ยากเย็น ทั้งสนุกกับการผจญภัย ทั้งอิสระ และประหยัดมากกว่าไปกับกรุ๊ปทัวร์เป็นไหนๆ