การออกเสียงในระบบพินอินมีสี่เสียง
พินอินเป็นเครื่องหมายที่ระบุการออกเสียงชุดหนึ่งประกอบด้วยพยัญชนะ 21 ตัวและสระ 39 ตัว แต่ละพยางค์มี 4 เสียงคือ เสียงเสมอ เสียงขึ้น เสียงสูงลงต่ำแล้วกลับขึ้นสูง และเสียงตก อักษรจีนเสียงต่างกัน ความหมายก็ต่างกัน เช่น: 妈 (แม่) 麻 (ชา) 马 (ม้า) 骂 (ด่า) สิ่งที่ต้องย้ำอีกคือ เสียงต่างกัน มีความหมายไม่เหมือนกัน เช่น 妈 เสียงที่1 หมายถึงแม่ ส่วน马 เสียงที่ 3 หมายถึงม้า แน่นอนคุณไม่อยากเรียกคุณแม่ว่า ม้า การออกเสียงจึงสำคัญมาก

คำลักษณนามของภาษาจีน
คำลักษณนามของภาษาจีนมีตัวเลขนำหน้า ต่อด้วยคำลักษณนามและปิดท้ายด้วยคำนาม ซึ่งไม่เหมือนกับภาษาไทยที่คำนามนำหน้าลักษณนาม เช่น 一头牛 วัวตัวหนึ่ง คำว่า 头 ก็เป็นคำลักษณนาม ในภาษาจีน ลักษณนามที่ใช้บ่อยที่สุดก็คือ 个แปลว่า ชิ้นหรืออัน 一个人 1 คน 两个人 2 คน ลักษณนามที่ใช้บ่อยอีกคำหนึ่งคือ 条 ซึ่งใช้กับสิ่งที่มีลักษณะยาว ๆ เช่น ถนนสายหนึ่ง พูดว่า 一条路 ถนนสองสาย 两条路เป็นต้น

ภาษาจีนมีคำประสมมากมาย
คำประสมเป็นคำที่ประกอบขึ้นด้วยคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมารวมกัน เช่น火车 (huǒchē) หมายถึงรถไฟ火山 (huǒshān) หมายถึงภูเขาไฟ 火鸡 (huǒjī) หมายถึง ไก่งวง 汽车(qìchē) หมายถึงรถยนต์电车 (diànchē) รถไฟฟ้าเป็นต้น