
การ์ตูนจากงานตัดกระดาษ ที่ใช้ศิลปะดั้งเดิมนี้มาสร้างเป็นการ์ตูน จึงมีเอกลักษณ์ของจีนเป็นอย่างมาก
ตัวละครในการ์ตูนตัดกระดาษส่วนใหญ่เป็นใบหน้าด้านข้าง แต่ก็มีบ้างที่เป็นหน้าตรงและมุมหันข้างแบบ 3/4 ด้วย บางทียังต้องทำตัวละครขนาดเล็กหรือใหญ่ เพื่อถ่ายฉากต่างกัน พอออกแบบเสร็จแล้ว ยังต้องพิจารณาตัดตรงข้อต่อพร้อมกับทาสี ไม่ก็ใช้กระดาษสีต่างกันตามความต้องการ สุดท้ายจึงค่อยประกอบชิ้นส่วนต่างๆ ของร่างกายตัวละครให้ต่อกัน จึงทำให้ตัวละครกระดาษสามารถขยับเปลี่ยนท่าทางได้ ถ้าอยากให้ตัวละครทำกิริยาที่ซับซ้อนขึ้น ก็ต้องทำข้อต่อเยอะแยะเพื่อให้เหมือนมนุษย์จริง ซึ่งกิริยาท่าทางของตัวการ์ตูนกระดาษเหล่านี้ก็จะดูละเอียดและธรรมชาติมากขึ้น

สำหรับฉากหลังของการ์ตูนงานตัดกระดาษ ก็ต้องผ่านกระบวนการวาด ตัด และแกะสลักเช่นกัน หากต้องการตัดรูปสัตว์หรือขอบใบไม้ให้มีลายเส้นหรือขนสวยงามสมจริงมากขึ้น ก็สามารถใช้กระดาษที่มีเส้นใยละเอียด อย่างนี้จะทำเหมือนภาพพู่กันได้ พอทำเสร็จแล้วก็ติดกระจกข้างล่าง
การ์ตูนงานตัดกระดาษของจีนมีหลายเรื่อง เช่น เรื่อง "เทพประมงองค์น้อย" "แพะกับหมาป่า" "พระอรหันต์จี้กงและจิ้งหรีด" "อภินิหารเจ้าหนูน้ำเต้าทั้ง 7 " และเรื่อง "แผ่นดินแห่งโสม" เป็นต้น ต่างมีภาพที่ละเอียดและสวยสดงดงามทุกเรื่อง เต็มไปด้วยสีสันของจีนไปพร้อมกับงานการ์ตูนพู่กันและการ์ตูนภาพวาด ร่วมกันสร้างยุคทองในประวัติศาสตร์การ์ตูนของจีนในสองยุค

นอกจากนี้ การ์ตูนพู่กันจีนก็เป็นการ์ตูนที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของจีนด้วย ซึ่งได้รับความนิยมจากทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในสมัยนั้น และเคยได้รับรางวัลสำคัญระดับโลกหลายอย่าง การ์ตูนพู่กันจีนมีมาตั้งแต่เมื่อปี 1960 โดยเรื่องแรกเป็นเรื่อง "ลูกอ๊อดน้อยตามหาแม่" ส่วนการ์ตูนตัดกระดาษที่มาภายหลังก็พยายามสร้างฉากคล้ายภาพพู่กันด้วย จึงทำให้การ์ตูนในสมัยก่อนของจีนมีเอกลักษณ์เด่นชัดและพิเศษเป็นอย่างมาก
Yim/Ldan


















