"ตี้จื่อกุย" เป็นหนังสือสำหรับเด็กที่แพร่หลายในจีนอย่างกว้างขวางเป็นเวลากว่า 200 ปี ประเด็นของหนังสือเล่มนี้คือ ให้ความรู้ขั้นพื้นฐานที่แจ้งชัดแก่เด็กผู้เริ่มศึกษาเล่าเรียน เพื่อปูพื้นฐานที่เป็นประโยชน์ต่อการเติบโตและพัฒนาการของเด็ก "ตี้จื่อ" หมายถึงลูกศิษย์ เด็ก "กุย" หมายถึงมาตรฐาน ข้อกำหนด ข้อบังคับ "ตี้จื่อกุย" เป็นโอวาทของขงจื่อและบรรดาปรัชญาเมธีของจีน
ขงจื่อเชื่อว่าทุกคนมีอัธยาศัยใกล้เคียงกัน แต่ที่มาแตกต่างกัน เป็นคนดี คนชั่ว คนฉลาด คนโง่ ก็เพราะการศึกษาอบรม อย่างเช่น คนที่มีการศึกษาอบรม ก็ย่อมจะรู้จักปรับปรุงตนให้ดีขึ้น สละความไม่ดีทิ้งออกไป เหล่านี้เป็นต้น ก็จะเป็นผลให้เป็นคนดี แต่ถ้าไม่เป็นไปตามนี้ ก็เป็นคนชั่ว
ความยุ่งยากที่เกิดขึ้นในสังคม ก็เพราะคนไม่ทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ เช่น บิดามารดาไม่เลี้ยงดูบุตรธิดาให้ดี บุตรธิดาก็ไม่มีความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดา สามีกับภรรยาต่างนอกใจกัน เป็นต้น ผลก็คือความเดือดร้อนต่างๆก็จะมาตกแก่สังคม ทำให้สังคมเดือดร้อน แต่ตรงกันข้าม หากทุกคนทำตามหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ ปัญหาความวุ่นวายของสังคมก็จะหมดไป เพราะฉะนั้นการทำหน้าที่ของตนให้ดีจึงสำคัญมาก
"ตี้จื่อกุย" เป็นหนังสือที่เน้นการพัฒนาคุณธรรมและการดำรงรักษาจริยธรรม โดยมีหลักพื้นฐานคือ มนุษยธรรม ความชอบธรรมและอุปนิสัยใฝ่ศีลธรรมการทำดี ตลอดจนจารีตและความเหมาะสมซึ่งตัดสินว่า บุคคลควรปฏิบัติตนอย่างไรให้เหมาะสมภายในชุมชน
บทที่ 1 ของ "ตี้จื่อกุย" เล่าเรื่องเกี่ยวกับกตัญญู ได้แก่
ฟู่หมู่ฮู ยิ่งวู่ห่วน
"ฟู่" หมายถึงคุณพ่อหรือบิดา "หมู่" หมายถึงคุณแม่หรือมารดา "ฮู" หมายถึงเรียกให้
มา "ยิ่ง" หมายถึงตอบ ตอบสนอง รับปาก "วู่" หมายถึงห้าม อย่า "ห่วน" หมายถึงล่าช้า
ประโยคนี้หมายถึง เมื่อคุณพ่อคุณแม่เรียก ต้องตอบทันที อย่าช้า
ฟู่หมู่มิ่ง สิงวู่หล่าน
"มิ่ง" หมายความว่า สั่ง ออกคำสั่ง มอบหมายให้ไป "สิง" หมายความว่า ทำ ดำเนินการ "หล่าน" หมายถึง ขี้เกียจ ไม่อยากทำบางสิ่งบางอย่าง
ประโยคนี้หมายถึง เมื่อคุณพ่อคุณแม่สั่งอะไร ต้องปฏิบัติตามหรือลงมือทำทันที
จะเหนื่อยหน่ายหรือเบื่อไม่ได้ ห้ามปฏิเสธ หรือขี้เกียจทำ
ฟู่หมู่เจี้ยว ซวีจิ้งทิง
"เจี้ยว" หมายถึงสอน สั่งสอน อบรม "ซวี" หมายถึงจำเป็นจะต้อง จะต้องสังเกต "จิ้ง" หมายถึง เคารพ นับถือ "ทิง" หมายถึงฟัง เชื่อฟัง รับฟัง
ประโยคนี้หมายถึงเมื่อคุณพ่อคุณแม่สั่งสอนอะไร ต้องเชื่อฟังด้วยความเคารพรัก
ฟู่หมู่เจ๋อ ซวีซุ่นเฉิง
"เจ๋อ" หมายถึงตำหนิ ลงโทษ ด่า "ซวี" หมายถึงจำเป็นจะต้อง จะต้องสังเกต "ซุ่น" หมายถึงปฏิบัติตาม สมความปราถนา ไม่ขัดใจ "เฉิง" หมายถึงรับเอาไว้ รับจัดการ รับทำ รับผิดชอบ
ประโยคนี้หมายความว่า เมื่อถูกคุณพ่อคุณแม่วิจารณ์หรือตำหนิติเตียน ต้องยอมรับด้วยความเคารพ ห้ามโต้เถียง
......
ปีหลัง ๆ นี้ จีนมีกระแสนิยมศึกษาและท่อง "ตี้จื่อกุย" อีก มีการจัดพิมพ์หนังสือเรื่อง "ตี้จื่อกุย" ในรูปแบบต่าง ๆ โดยมีเล่มสำหรับเด็กที่ประกอบด้วยรูปภาพ และเล่มสำหรับผู้ใหญ่ที่เกาะติดกลุ่มต่าง ๆ ตัวอย่างเช่นจัดนักโทษเรียน "ตี้จื่อกุย" เพื่อช่วยให้พวกเขาสำนึกผิดและกลับตัวโดยเร็ว มีนักธุรกิจลงทุนเปิดห้องเรียนและเชิญครูสอน "ตี้จื่อกุย" ฟรี โดยเห็นว่าในสังคมทุกวันนี้ มีความสำคัญที่จะปลูกฝังจิตสำนึกของความกตัญญูบุพการี เคารพครูบาอาจารย์และผู้ใหญ่ นับถือบรรพบุรุษ และปฏิบัติตนตามหลักธรรม
หวังว่า บรรดาชาวเน็ตไทยโดยเฉพาะวัยรุ่นที่สนใจวัฒนธรรมดั้งเดิมของจีนให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือเรื่อง"ตี้จื่อกุย" เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับชาวเน็ตจีนเกี่ยวกับการประยุกษ์ใช้หนังสือเล่มนี้ในการครองตัวครองใจอย่างไร
