ศิลปะเครื่องปั้นดินเผาที่เก่าแก่ดั้งเดิม

                หมู่บ้านหม้อดิน อยู่ด้านใต้ของตลาดกาดทรายอำเภอ
ซินผิงประมาณ 1,000 เมตร       ทั้งหมู่บ้านเป็นชาวไทหยา 17
ครอบครัว พวกเขาทำเครื่องปั้นดินเผามาหลายชั่วคน มีชื่อเสียง
มากในตลาดกาดทรายและเมืองซินผิง
            พ่อเฒ่าตาวลาอ้าย วัย 70 กว่าปี เป็นช่างเครื่องป้ันดิน
เผาที่ยอมรับทั่วไปว่ามีคุณวุฒิอาวุโสที่สุดในหมู่บ้าน ได้รับการ
ขนานนามว่า       “ศิลปินเครื่องปั้นดินเผาแห่งมณฑลยูนนาน”
จากกรมวัฒนธรรมมณฑลยูนนานเมื่อปี     1998 การประดิษฐ์
เครื่องปั้นดินเผาของเขาทำด้วยมือแบบดั้งเดิม โดยใช้แผ่นไม้
กระบอง หินก้อนกลมเป็นเครื่องมือ ก่อนทำ ต้องคัดดินเหนียว
คุณภาพดี บดขยี้และร่อนด้วยตะแกรง   เพื่อคัดเศษหินและสิ่ง
เจือปนออก แล้วผสมน้ำนวดดิน     พอนวดเสร็จ นำก้อนดินไว้
ในที่ร่ม คลุมด้วยเสื่อหรือผ้าเพื่อเตรียมใช้งาน การทำต้องผ่าน
ขั้นตอนนวด     บีบ ปั้น แล้วนำดินปั้นไปผึ่งให้แห้งในสถานที่
ปราศจากลม สุดท้ายก็นำไปเผาเป็นเครื่องปั้นดินเผา

                 เครื่องปั้นดินเผาของกาดทรายมีหม้อดิน กาน้ำ ถ้วย
ชาม จอกน้ำ ถังข้าวสาร       ฯลฯ รูปทรงหลากหลาย มีสิบกว่า
ยี่สิบชนิด ที่ลือชื่อโด่งดังที่สุดคือหม้อดิน จึงได้ชื่อว่า “หมู่บ้าน
หม้อดิน” หม้อดินนี้       เมื่อตั้งบนก้อนเส้าที่ใช้ก้อนอิฐ ก้อนหิน
เป็นหลักต่างเตาหรือใช้โซ่เหล็กห้อยไว้มาต้มน้ำ   ตุ๋นไก่ หุงผัก
รสชาติโอชา ใช้บรรจุน้ำก็เย็นเฉียบ
       เครื่องปั้นดินเผาของชาวไทหยาส่วนหนึ่งเป็นเครื่องใช้ใน
ชีวิตประจำวันของตน       อีกส่วนหนึ่งจะนำไปขายในตลาดนัด
เพื่อเพิ่มรายได้ หลังทศวรรษปี     1980 พร้อม ๆ กับการพัฒนา
ทางคมนาคม โทรคมนาคมและการท่องเที่ยว ประชากรอพยพ
เข้ามาในกาดทรายเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง เครื่องปั้นดินเผา
ของหมู่บ้านหม้อดินได้รับความนิยมด้วยรูปทรงที่โบร่ำโบราณ
และสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างดี และมีคนที่นิยมชมชอบเอา
มาเก็บสะสมเป็นเครื่องหัตถกรรมพื้นบ้านชนกลุ่มน้อย

“รางวัลม้าอาชาไนย”
ส่งเสริมการผลิตผลงานวรรณกรรม
ของชนชาติส่วนน้อยประเทศจีน

      “รางวัลม้าอาชาไนย” ในการผลิตผลงานวรรณกรรมชนชาติส่วนน้อยของจีน เป็นรางวัลวรรณกรรม
ระดับชาติอันทรงเกียรติสูงส่ง เพื่อส่งเสริมการผลิตผลงานวรรณกรรมชนชาติส่วนน้อย จำเริญวรรณกรรม
สังคมนิยมหลากหลายชนชาติของจีน
    “รางวัลม้าอาชาไนย” ครั้งที่ 8 ที่ร่วมกันจัดขึ้นโดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศจีนและคณะกรรมการ
กิจการชนชาติแห่งชาติประเทศจีนมีคณะกรรมการพิจารณารางวัลลงคะแนนคัดเลือกผลงานสำหรับ
“รางวัลม้าอาชาไนย” ในการผลิตผลงานวรรณกรรมชนกลุ่มน้อยครั้งที่ 8 แห่งประเทศจีน บรรดากรรมการ
ให้ความเห็นว่า         ผลงานที่ได้รับรางวัลครั้งนี้ส่วนใหญ่มีระดับเทียบเท่าผลงานวรรณกรรมระดับประเทศ
ประเด็นที่เขียนมีสาระกว้างยิ่งขึ้น     ลีลาการเขียนหลากหลายมากขึ้น ประเด็นที่สะท้อนสังคมร่วมสมัยก็มี
ผลงานที่รุดหน้าเร็วขึ้น
      นักเขียนชนชาติส่วนน้อยต่าง ๆ ของจีน ต่างให้ความสนใจแก่การพัฒนาทางประวัติศาสตร์ของชนชาติ
ตน ต่างพินิจพิเคราะห์สภาวะการอยู่รอดของชนชาติตนในสภาพสังคมปัจจุบัน ซึ่งได้สะท้อนความปรารถนา
ของชนชาติตนที่จะเปลี่ยนแปลงสภาวะเศรษฐกิจและวัฒนธรรมปัจจุบัน เพื่อก้าวสู่ความเป็นทันสมัยใน
ครอบครัวใหญ่แห่งมาตุภูมิิโดยเร็ว